زبان نیش دار خانواده همسرم

سلام .من 23سالمه تقریبا 4ساله ازدواج کردم از شهر دیگه ای به شهر دیگه اومدم و از خانواده ام خیلی دورم به همین دلیل وابستگی عجیبی به خانواده همسرم پیدا کرده بودم.اوایل خیلی به من محبت میکردن منم جواب محبتهاشونو با احترام گذاشتن میدادم تا بعد از یک مدت کم کم زبان زدنشون به دلایل مختلف شروع شد البته همسرم خیلی خوبه و من از زندگی با اون راضی هستم.همسرم دانشجوی دکتراست ولی من دارم لیسانس میگیرم مدام به خاطر این موضوع حرف میخورم پدر شوهرم میگه سطح سواد و شعور پسرم با تو قابل مقایسه نیست و.................خیلی چیزای دیگه مدام از من انتظار دارن تا مهمون دارن من برم همه کاراشون رو انجام بدم و اگر نرم با من قهر میکنن.زبان مادر شوهرم خیلی نیش داره انقدر اذیتم میکنن که دلم ازشون شکسته و 2روزه تصمیم گرفتم دیگه خونشون نرم.راهنماییم کنید.........

باید بلد باشی یک جوری جواب بدی که نتوانند حرفی بزنند.
یک مثال می زنم : سطح سواد پسرم از تو خیلی بالاتره و شعورش بیشتره .
جواب شما : اتفاقا من همیشه خدا را شکر می کنم که همسر با شعوری دارم که می توانه تکیه گاهم باشه. آرزوی هر زنی این است که همسرش تحصیلکرده و باسواد باشه که خدا را شکر همسر من اینگونه است. هر کس عقل داشته باشد نعمت بر او تمام است.

ببین ما یک فامیل داریم که کارش پز دادنه. باور کن هر چیزی می بینه هر چیزی که ما داریم می گه من و خانواده ام بهترش را داریم. حالا از گلدان و لباس بگیر تا ماشین و.... . خوب البته با همه همین طوری است. اما ما اصلا باهاش مقابله نمی کنیم . هر چیزی که می گه بهترش را دارم ، ما جواب می دیم انشاءالله برایت بمانه مبارکت باشه خدا بیشترش را بهت بده. این باعث شده است که کمی از این حالتش کم شود و ملایم تر شود.

در ثانی اگر ارتباط با آنها آزارت می دهد می توانی کمتر رفت و آمد کنی اما قطع رابطه به هیچ وجه نکن. به ضررت تمام می شود و باعث ناراحتی و دلخوری همسرت می شود.

وقتی آنجا می روی اصلا از همسرت شکایت نکن. دایما از همسرت تعریف کن و خصوصا جلوی مادر شوهرت خیلی خوب از همسرت پذیرایی بکن و با او خوش رفتاری کن تا دل مادرش نرم شود. مادر شوهر ها روی رفتار عروس با پسرشان حساس هستند و دائما نگرانند که مبادا با پسرشان بدرفتاری شود.

بعد از هر مهمانی که می گویند بیا کمک کن سه تایش را برو یکی را نرو. یعنی تغییر در رابطه نباید ناگهانی و شدید باشد. باید خیلی ملایم باشد و نامحسوس . بعد موقعی که خواستی برای کمک نروی باید بهانه ای بیاوری که بهشان برنخورد : مثلا

راستش مادرجون امروز قراره برای شوهرم غذا و دسر مورد علاقه اش را درست کنم . بهش قول دادم سرساعت حاضر باشد و اگر نکنم از دستم ناراحت می شود.
راستش مادر امروز شوهرم یک کار درسی داشته که از من خواسته کمکش کنم. خیلی کار سختی است و باید تا فردا حاضر شود وگرنه کارش عقب می افتد.

ببخشید که نمی توانم بیام. آخه امروز شوهرم از من خواسته یک سر و سامانی به کمد لباس ها و وسایلش بدهم. باید کلی لباس بشورم و اتو کنم و باهم ست کنم. باید ببینم جورابی کمربندی چیزی کم نباشه برم براش بخرم. می دانی شوهرم خیلی به لباسهایش حساس است. می گه من دارم دکتا می گیرم و استاد می شم . باید خیلی مرتب باشم. بهم گفته حتی یک روز نباید این کار عقب بیافته. راستش خیلی برام مهمه که شوهرم از هر نظر راحت و راضی باشه. انشاء الله دفعه بعدی.


خوب البته من منظورم این نیست که دروغ بگویی. بلکه فقط خواستم بهت بگویم چطوری با سیاست کارت را رفع و رجوع کنی که مادر شوهرت شاکی نباشه و قهر نکنه. باید خوش سر و زبان باشی. حتی می توانی واقعا کارهایی را که بهانه می آوری انجام دهی تا شوهرت بیشتر بهت وابسته بشه و بیشتر دلگرم بشه .هم اینکه اگر مادرشوهرت پرس و جو کند بفهمد که راست گفته ای و از اینکه به پسرش می رسی خوشحال بشه.

به هر حال باید تغییرات در رابطه خیلی ملایم باشد.
راستش همه آدم هایی که زبانشان نیش دارد آدم های بدی نیستند. متاسفانه در نسل های قبل این فرهنگ بوده است و تربیت اینگونه بوده است. به جای صلح و صفا مردم دائما در حال نیش و کنایه و جدل با هم بوده اند. خیلی ها زبانشان بد است اما دلشان صاف است.

- - - Updated - - -

راستش منم همسن شما که بودم همین طوری مثل شما خیلی ناراحت می شدم و دلم می خواست مقابله شدید کنم. اما الان که سنم بیشتر شده است فهمیده ام که سیاست و تدبیر در روابط چقدر مهم است.

باید اعتماد به نفست و ببری بالا و نقطه ضعف نشون ندی جلوشون .خودتو از نظر تحصیلات تو 1 سطح با همسرت قرار بده وازش کم نیار وهمیشه 1 هنری داشته باش که خانوم های دیگه براشون سخته که داشته باشن بذار این موضوع تو رو خاص کنه و سعی کن زیاد تو دسترسشون نباشی و نشون بدی وقتت پره.

شهر باران عزیز این اسمت منو یاد شهره خودم انداخت که الان خیلی ازش دورم..منم بعد ازدواج از شهرم دور شدمو اومدم یه شهر دیگه که هیچ کسیو جز خونواده شوهر نداشتم..الان حدود 6 ماه از ازدواجم میگذره..خونواده شوهرم خیلی خوبنو همش اصرار دارن که حتی هر روز یا یه روز درمیونم شده برم اونجا..ولی من اعتقادماینه خونواده شوهر هر چقدرم خوب باشن باز صمیمیت بیش از اندازه باشون باعث میشه گاهی حرفایی زده شه که حتی اگه منظوری داشته باشن بازم من اذیت شم..واس همون از همون هفته اول سعی کردم اگه مجبور نشم یا برنامه ای نباشه هفته ای یه بار یرم اونجا...که البته اولاش سیاست بلد نبودمو بخاطرش شوهرمو خیلی رنجئوندم..ولی الان خیلی روالمون خوبه..شوهرمم راضیه..از تنهایی کتاب میخوندم بازار میرفتم تنهایی..تا اینکه دوست پیدا کردمو بیشتر مشغول شدم...خیلی باشون صمیمی شدی که همه کاراشونو میدن به توو بخودشون اجازه میدن بت حرفای نیش دار بزنن....برو خونشون ولی با سیاست باشو حساب شده رفتار کن