چه کار کنم زود عصبانی نشم؟

دوستان عزیز همدردی سلام

یه ساعت پیش داشتم تو تالار ازدواج یه سوالی تایپ می کردم که داداشم که یکسال ازم کوچیکتر اومد توی اتاقم و سرشو کرد تو لپ تاپم و لبخند زد. من ازین کارش خیلی ناراحت شدم و باهاش بحثم شد.(دوست نداشتم سوالم رو بخونه!) اون هم به من گفت : اگه کاری نمی کردی انقدر عصبانی نمی شدی!! که داشتم از حرفش آتیش می گرفتم.خلاصه هرچی من جوابشو می دادم که حریم خصوصی منه و به تو ربطی نداره اون بیشتر از احترامش کم می شد و بیشتر جوابمو می داد و من کلم بیشتر و بیشتر داغ می کرد!!!! تاجایی که دوست داشتم پاشم بزنمش!!! بهم می گفت هنوز عقلت رشد نکرده بچه های فامیل از تو بهترن و ابدا عذرخواهی نکرد.... من اصلا تحمل بی احترامی از هیچکسی ندارم خصوصا خانواده ام .

من خیلی احساساتی ام و رفتار نامناسب برادرم با من توی دلم می مونه مثلا امروز دوس دارم باهاش قهر کنم و یجوری تلافی کنم ولی اهل قهر نیستم. باید باهاش سرسنگین باشم؟ اگر سرسنگین باشم همه می گن باز چی شده؟ انقدر شوت می زنن که تو پشیمون می شی! واقعا نمی دونم چکار کنم در مقابل این وقایع که جدیدا روزی یکباری تکرار میشه و من و داداشم بحثمون میشه هرچند کوتاه ولی من دوست ندارم احترام بینمون کم بشه.

قبلا خیلی باداداشم دعوا می کردم ولی الان خیلیییی کم شده من 23 سالمه و اون 22.

یک مساله مهم اینه که من از وقتی که با اصول رفتار درست و صحیح بیشتر آشنا شدم توقعم از دیگران هم بالا رفته. مثلا خانواده ام. من خیلی به مطالعات روانشناسی علاقه دارم و به نظرم رفتار مادرم و برادرم کاملا منفعلانه هست!! و این منو آزار میده گاهی. من خودم هم قبلا منفعل بودم ولی الان بهتر شدم . مثلا ساعت ها برادرم رو تشویق می کنم و باهاش خوبم ولی اون فقط می زنه توی ذوقم و یا با یک رفتارهایی می خواد محبت کنه ولی کارامد نیست یعنی بلد نیست.

مثلا دارم با مادرم بیرون قدم می زنم و حرف می زنیم وسط حرفا میگه "اول روسریتو بکش جلو" من انقدر عصبانی میشم دوس دارم روسریمو در بیارم از حرص!!! میگم مامان جان من ، بعد 23 سال که نباید به من تذکر اینجوری بدی که!!اگر بیرون ریزی نکنم خودم از درون حرص می خورم.

یا دارم با پدرم و مادرم بحث می کنم (من خیلی اهل گفتگو هستم و به من خانواده خیلی تذکر میدن که کمتر صحبت کنم و خیلی بحث رو گسترش ندم ولی هرچی زور می زنم نمی تونم.) خلاصه وسط حرفم داداشم برمی گرده میگه بسته دیگه انقدر حرف می زنی!!!(بالحن تند) من هم می خوره توی ذوقم و تا یه ساعت حرف نمی زنم از ناراحتی!!

خلاصه اینکه من باید چیکار کنمتا انقدر زود از 0 به 100 نرسم؟ یعنی شتابم کم شه و با آرامش تمام نظاره گر این وقایعباشم؟

چطوری می تونم به روشی کارامد بهشون بگم که این رفتارتون منو ناراحت می کنه بدون اینکه خودم احساسم درگیر بشه و عصبانی بشم(توی عصبانیت آدم ساده ترین خواسته هارم نمیتونه خوب مطرح کنه)؟

دوستان عزیزم پیشاپیش از همتون متشکرم و ببخشید طولانی شد...

یه مقدار فشار روته
منم یه مدت قبلانا اینطوری شده بودم
ببین قبول کن که قدرت نداری و هیچکس قدرت نداره که دیگری رو تغییر بده. اینو بپذیر. تو فقط می تونی خودتو تغییر بدی. اینکه کی چی می کنه منفعله و این چیزا رو تو نمی تونی تغییر بدی. براشون اگه نیاز بود توضیح بده اگه نیاز بود کمکشو کن اما هیچوقت فکر نکن دیگران باید تغییر کنن. چون دست تو نیست.
موفق باشی.

ممنون مینوش جان
من تقریبا تمام اینارو می دونم ولی کاملا یهو از درون قاطی می کنم.

درود بانو eram گرامی

روزه نمازهاتون قبول مارو هم دعا کنید :72:

واااااااااااااا چه انتظارایا از داداشت داری 22سالشه هنوز خوب بایدم اینجوری باشه و توی دنیای خودش باشه نکنه توقع داری مثل یه مرد 40 ساله رفتار کنه؟!! خوب اکثرا ما پسرها توی این سنین همینجوری هستیم.بهش ایرادی وارد نیست طول میکشه و ایشون هم بزرگ میشه
خوب اینم مد نظر قرار بده شما تنها خواهر هستی خوب باید اولا روی شما غیرت داشته باشه(چرا روسریت عقب میره):97: منم به همسرم همینو میگم باز خدارو شکر دوست داره وب راش مهم هستید شما.و اینکه یکهو میادش توی اتاق بازم برمیگرده به همون سنش که کلا پسرها تا 27یا 28 و وقت زن گرفتنشون الکی خوش هستند و اصلا توی باغ این حرفا نیستن :58::311: در مورد پریدن وسط حرفات خوب همین موضوع صدق میکنه ما پسرها عجولیم و کلا حوصلمون زود سر میهز و دوست نداریم بشینیم دوساعت حرف گوش بدیم کلا اقتضای سنش اینه کم کم درست میشه

شما نمیتوانید دیگران تا تغییر بدید بصورت کلی ولی میتوانید با صحبتی که میکنید و رفتار یکه دارید تاثیر مثبتی روی خانوادت و اطرافیان و دوستانت بزاری ولی به یک شرط:
اینکه توقع نداشته باشی همان موقع تاثیر خودش را نشان بده بلکه باید بهشون وقت بدی زمان بدی تا کم کم متوجه صحبت های درست و صحیح شما بشن:72: توی این مدت هم شما لطف کن بیشتر روی خودت کار کن تا قویتر بشی و معلوماتت افزایش پیدا کنه.

پ.ن:توی دو مورد جدیدا که توی اطرافیان اتفاق افتاده حتی از نظرات خصوصی مدیر همدردی هم استفاده کردم ولی اینو متوجه شدم تجربه خیلی خیلی خوب یبود برام این دو مورد در باره اطرافیان و فامیل بوده و برام تجربه شده شما حرفتو بزن همین تمام خودشونن که باید تصمیم بگیرن و عواقب تصمیمی را هم که میگیرن باید قبول کنن شما دیگه مسئول این ینستی که چه اتفاقی قراره بیوفته مهم اینه شما حرفتو زدی و سعی کن زیاد روی حرفتم پافشاری نکن وقتی میبینی کار خودشو انجام میده :81: البته این تجربه شخصی من بود