رابطه ای که بعد 4 سال تموم شد

سلام من یه دانشجوی رشته دندانپزشکی هستم سال دوم دانشگاه یکی از همکلاسیام بهم ایراز علاقه کرد شدیدا عشقش اتشین بود من اولش بهش خیلی علاقه نداشتم تقریبا همسن بودیم 4 سال باهام دوست بودیم اوایل به طرفه بود رایطه اون خیلی علاقه داشت اما بعد منم علاقه مند شدم در حدی که شاید حتی بیشتر از اون تمایل داشتم عشق اونم کم کم و کمتر شد تا اینکه بعد از 4 سال کم کم شروع کرد به اینکه من امادگی ازدواجو حتی تا 3و4 سال اینده ندارم و نمیتونم تو رو الاف خودم کنم من میخوام تخصص بخونم تو سختی میکشی و اینا منم که دیدم اگه بخوام منتظر بمونم ممکنه 4 سال دیگه بعد 8سال دوستی بهم بگه نمیتونم باهات ازدواج کنم گفتم اگه نمی خوای بهم بزنیم گفت باشه و الان 5 ماهه که بعد از 4 سال دوستی و هر روز همو دیدن تموم کردیم تو این 4 سال دعوا داشتیم اما خوبم بودیم منم اشتباه زیاد داشتم شاید
الان دارم روزای خیلی بدی و میگذرونم نمیدونم چی کار کنم اصلا نمیتونم زندگی کنم با اینکه هم خواستگار هم پیشنهاد خوبی دارم اما نمیتونم به کس دیگه فک کنم حاطرات این 4 سال دارن دیوونم می کنه اونم رفته و پشت سرشم نگاه نکرده دیگه دارم میمیرم همش گریه میکنم
فکر نمیکردم اون اینطوری بره و پشت سرشم نگه نکنه بعد 4 سال و اونهمه علاقه و عشق
منم تو این 4 سال اشتباه داشتم که شاید باعث سرد شدنش شد اما اونم واقعا در حقم نامردی کرد خیلی روزای بدی و دارم میگذرونم درسمم دیگه داره تموم میشه از اینده می ترسم

آیدا جان سلام .وقتت بخیر.
نیچه فیلسوف بزرگ آلمانی میگه: آن جا که دیگر نمیتوان عشق ورزید باید آن را گذاشت و گذشت.......
این نکته رو بدون که ی پایان تلخ،بهتر از ی تلخی بی پایانه!!!
من خودم 22 ساله و ترم پیش فارغ التحصیل شدم.الانم دارم واسه ارشد میخونم.
میخوام بگم که زندگی اونقدر چیزای قشنگ تر داره که این جور روابط ،تحت شعاع اون قرار میگیره.من نمیگم دل بستن و یار زندگی پیدا کردن بد هست،بلکه وقوعش نیاز به مقتضیات زمانی و مکانی خاصی هست.
باید خدا رو شاکر باشی که از ی رابطه ای که فقط تو عشق دهنده بودی،خلاص شدی.
تنها کسی که توی دنیا برات مهم باشه ،خودت باش.
تو موقعیت اجتماعی خیلی خوبی داری.میتونی درس بخونی و تخصص بگیری .قطعا در آینده با شرایط و انسانهای بهتری برخورد میکنی.
روی خودت،اعتمادبنفست،تواناییه ات تمرکز کن و اجازه بده که به جاهای بلندی برسی.
چرا میخوای واسه کسی ناراحت باشی که به تو فکر نمیکنه؟
شما تو بهترین رشته درس خوندی چرا باید از آینده بترسی؟
من اعتقادم اینه که ی دختر باید مثل پرنسس رفتار کنه.جدی میگم.من اعتقادم اینه که پیمان عشق بستن با دیگری برای من بهترین لحظه زندگیمه،پس باید سنجیده و البته آگاهانه عمل کنم.
دوستای منم همه اهل دوست پسر بازی بودن و البته این رو نوعی کلاس تلقی میکردن و شایدم بیشترشون به خاطر فرار از تنهایی و گروهی دیگر هم فکر میکنن اقتضای طبیعت انسان اینه که عشق زندگیش رو پیدا کنه.
ولی این رو بدون که ما نمیتونیم به هرکسی اعتماد کنیم.
در برابر مردا،محافظه کار باش. بذار همیشه غرور و نجابتت حفظ شه.البته این امر به مثابه غیراجتماعی بودن نیست
فعلا فقط به تخصصت فکر کن وتلاش کن که آدم قوی باشی.ما به این دنیا میایم که کامل بشیم تلاش کن نیروهای بالقوه وجودت رو بشناسی و اونا رو به فعلیت برسونی.
تمام فکر خودت رو معطوف درس خوندن کن.و بدون که پرتوهای خورشید تا زمانی که متمرکز نشن،نمیسوزانند.

سلام، وقت همه دوستان بخیر،

4 سال دوستی و آشنایی با هدف و قصد ازدواج خیلی زمان زیادیه،
اگه واقعا قصد و هدف ایشون از این رابطه ازدواج بود مطمئن باشید توی این مدت حتما به صورت رسمی اقدام میکرد.
کما اینکه فکر میکنم توی این مدت 4 سال شواهدی که این موضوع رو برای شما اثبات کنه اتفاق افتاده باشه، و شما هر بار از این موضوع به سادگی گذر کردید، و خودتون رو گول زدید.
دلایل ایشون برای ازدواج نکردن و به تعویق انداختن این موضوع به چند سال آینده و گرفتن تخصص هم فقط به نظرم بهانه بوده و اقدامی که در قطع این ارتباط کردید هر چند دیر، ولی درست و عاقلانه بود.
اینا رو نگفتم که بخام شما رو سرزنش کنم و نمک روی زخم شما بپاشم، نه اصلا،

بلکه از صحبتای شما احساس کردم خودتون رو مقصر اصلی این ماجرا میدونید، دارید خودتون رو سرزنش میکنید که اگه فلان کار رو نمی‌کردم، اگه فلان رفتار رو انجام نداده بودم و اگه اون روز بد صحبت نمی‌کردم.... الان اون رو از دست نداده بودم.
میخواستم بگم خودتون رو سرزنش نکنید،تلاش شما در این مسیر بی فایده بوده وهست، و اگه این رابطه باز ادامه پیدا میکرد بعید میدونم به سرانجام میرسید،
چون هدفی که ایشون از این ارتباط داشته در حد دوستی بوده و نه بیشتر، به خاطر همین هم طی 4 سال هیچ اقدامی برای رسمیت بخشیدن به این رابطه نکرده.

فکر میکنم با توجه به اینکه گفتید سال آخر رو برای گرفتن دکترا می‌گذرونید، حدود 26 سال رو داشته باشید، شما در یه مرحله حساسی از زندگی قرار دارید که میتونه نقطه عطف و سکوی پرش شما رو در آینده رقم بزنه. ( ازدواج_ شغل _ رسیدن به یه موقعیت اجتماعی بالا...) که در گیر کردن ذهنتون نسبت به اون ارتباط شما رو از رسیدن به هدفتون دور میکنه. و حتی باعث از بین رفتن ظرفیت و موقعیت اجتماعی که کسب کردید میشه.

به نقاط قوت شخصیت خودتون فکر کنید ببینید از چه کاری بیشتر اعتماد به نفس پیدا میکنید روی اون کار تمرکز و انرژی مضاعفی بزارید، فکر میکنم با توجه به شرایط شما درس خوندن و گرفتن مدرک کمک خیلی بزرگی برای کمک به کمرنگ شدن اون آقا در ذهن شما بکنه،
از هر چیزی که باعث میشه خاطرات گذشته شما با اون آقا تداعی بشه دوری کنید.( پیام هایی که به هم دادید، هدیه ها و.....).
آفت بزرگی که معمولا بعد از قطع ارتباط دامن گیر فرد میشه اینه که، نقاط ضعف طرف مقابل در ذهنش به مرور زمان کمرنگ تر و بر عکس باعث تقویت نقاط قوت اون هم به صورت غیر واقعی و افراط گونه میشه، و فکر میکنه دیگه هیچ کسی مثل اون نمیشه. اگه همچین ذهنیت و تصوری نسبت به اون فرد دارید میتونه دلیلش همین خیالبافی ها باشه و در آینده شما با شخصی ازدواج کنید که به لحاظ شخصیتی و موقعیت اجتماعی و... از اون آقا سر تر باشه ولی به خاطر اون خیالبافی ها شما همچنان تصور میکنید که هیچ کسی اون فرد نمیشه تبعات منفی این ذهنیت نادرست رو در اون زندگی هم ببینید.
در انتها امیدوارم با توکل به خدا بتونید با این موضوع هر چه زودتر کنار بیاید و به زندگی معمول خودتون برگردید.
موفق باشید.

تقریبا تمام مشکلات کسایی ک میان همدردی شبیه هم شده و همه از ی شکست عشقی مینالن و درواقع میدونن ک چجوری باید رهاش کنن ولی میخان از یکی دیگه بشنون و ی جور دردودله بیشتر تا کمک خاستن حتی بعضیا توقع دارن بهشون گفته بشه برو دنبالش و برش گردون(منظورم کلی بود دوست عزیز)
واما شما داری روزایی رو میگذرونی ک خیلی بد هستن و خب مسلما ی طرف قضیه مقصر خود شما بودین اون اقا اگه قصدش ازدواج بود و واقعا عاشق شما بود 4سال رابطه رو کش نمیداد نهایتش بعداز یک سال میومد خواستگاریتون
حالاهم نشستی غصه چیو میخوری موقعیتی داری ک میتونی بهترین استفاده رو بکنی ازش اون اگه رفته وتورو تنها گذاشته دلیلش رفتارای تو نبوده عاشق هر بدی هم از معشوقش بببینه ازش سیر نمیشه ایشون لیاقت شماو عشقتونو نداشته
ی خورده با خودت منطقی فکر کن و ایندت رو بساز جوری ک ی روزی پشیمون بشه ک چرا تورو گذاشت و رفت
چقدر میخای حسرت خاطراتی رو بخوری ک دیگه برگشتی ندارن
فکر میکنی اگه برگرده بازم، میتونه تورو خوشبخت کنه ؟
حرفام دیگه تکراریه چون مشکلات تکراری شدن تو این سایت فقط میتونم بگم دیروز تموم شد بخای بهش فکر کنی امروز و فردات هم از دست دادی
پس خودت باش و از نو بساز خودتو واز جلد دیروزت بیرون بیاو من تازه ای از خودت بساز

پیروز باشی و سربلند