تشکر و طرح یک سوال شاید جالب

سلام.خسته نباشید.قبل از طرح سوالم از این سایت تشکر میکنم چند سال پیش یه کمک بزرگ بهم کرد.
چند وقت پیش یه دختر با حالت خیلی ناراحت از مشکلش برام صحبت کرد.منم گفتم باید یه سر به همدردی بزنم تا بتونم کمکش کنم.
مشکل اینه که این خانم چند ماهیه با یه پسر آشنا شده.هم کلاسی دانشگاهن و 20سالن.
قصدشونم فقط ازدواج بوده نه از این دوستیای بی پایه و اساس.الان این خانم فهمیده که هم "تفاوتای"زیادی با پسره داره هم "اختلافای"زیادی.اما مشکلی که هست اینه که پسره یه جورایی معتادش شده خیلی وابسته شده و اعتماد به نفسش به کلی از هم پاشیده.مرتبا دخترو تهدید به خودکشی میکنه اگه بخواد بره و شرایط بدیو درست کرده.این دختر خانمم قصد نداره که رابطه رو باهاش تمام کنه میخواد هنوز برای شناخت پسر و خونوادش ادامه بده ولی نمیخواد پسر وابسته تر بشه.
اگه امکان داره بگید که این خانم چطوری میتونه وابستگی پسرو کم کنه.منتظر جوابتون میمونم.خیلی ممنون.

سلام


اول اینکه وقتی این همه تفاوت و اختلاف اساسی بینشون هست پس چه اصراری به ادامه آشنایی هست؟تمومش کنن بره دیگه تا وابستگی هم پیش نیاد.


دوم اینکه اکثر آقایونی که درگیر احساسات شدید هستن به طرف مقابلشون میگن اگه بری خودمو میکشم و این قضیه در طول تاریخ بشریت رویت نشده که یه پسر صرفا به خاطر یه دختر بخواد خودکشی بکنه:58:،حتی اگه به فرض محال هم بخواد خودکشی کنه نه تنها اون پسر عاشق نبوده بلکه با عرض معذرت خیلی هم احمق بوده.قراره من به عنوان یه دختر به مرد تکیه کنم مردی که تا تقی به توقی میخوره حرف از خودکشی بزنه همون بهتر که بره خودکشی کنه:311:


سوم اینکه من جای دوستت بودم اگه میدیدم با طرف مقابلم تناسب های اساسی رو نداریم محترمانه میگفتم ما به درد هم نمی خوریم و اصلا هم به این فکر نمی کردم که ممکنه بره خودکشی کنه چون دیگه به من ربطی نداره و مطمئن هستم خودکشی هم نمی کنه.



من خودم یه همکار داشتم تازه که رفته بودم سرکار این پیشنهاد آشنایی داد، من بعد از دو ماه آشنایی بهش گفتم ما به درد هم نمی خوریم اونم کلی ناراحتی و تریپ افسردگی که وای اگه تو نباشی من می میرم و از این حرفا حالا جالبه این همکار من 28 سالش بود(این آقایی که شما ازش حرف میزنید 22 سالشه و خیلی خام تر از این همکار من)،سرتونو درد نیارم بعد از چندبار که خودش و مادرش اصرار کردن و من قاطعانه گفتم نه، این آقا دو ماه بعدش با یکی عقد کرد:311:حالا جالبه هر روز عکس خودشو با خانمش تو تلگرام میذاره تا مثلا من ببینم و افسوس بخورم:311:



در ضمن عنوان تاپیکتو عوض کن چون خیلی مفهوم نیست و میان تاپیکتو قفلش میکنن.

نقل قول:

---

نوشته اصلی توسط آی تک

سلام


اول اینکه وقتی این همه تفاوت و اختلاف اساسی بینشون هست پس چه اصراری به ادامه آشنایی هست؟تمومش کنن بره دیگه تا وابستگی هم پیش نیاد.


دوم اینکه اکثر آقایونی که درگیر احساسات شدید هستن به طرف مقابلشون میگن اگه بری خودمو میکشم و این قضیه در طول تاریخ بشریت رویت نشده که یه پسر صرفا به خاطر یه دختر بخواد خودکشی بکنه:58:،حتی اگه به فرض محال هم بخواد خودکشی کنه نه تنها اون پسر عاشق نبوده بلکه با عرض معذرت خیلی هم احمق بوده.قراره من به عنوان یه دختر به مرد تکیه کنم مردی که تا تقی به توقی میخوره حرف از خودکشی بزنه همون بهتر که بره خودکشی کنه:311:


سوم اینکه من جای دوستت بودم اگه میدیدم با طرف مقابلم تناسب های اساسی رو نداریم محترمانه میگفتم ما به درد هم نمی خوریم و اصلا هم به این فکر نمی کردم که ممکنه بره خودکشی کنه چون دیگه به من ربطی نداره و مطمئن هستم خودکشی هم نمی کنه.



من خودم یه همکار داشتم تازه که رفته بودم سرکار این پیشنهاد آشنایی داد، من بعد از دو ماه آشنایی بهش گفتم ما به درد هم نمی خوریم اونم کلی ناراحتی و تریپ افسردگی که وای اگه تو نباشی من می میرم و از این حرفا حالا جالبه این همکار من 28 سالش بود(این آقایی که شما ازش حرف میزنید 22 سالشه و خیلی خام تر از این همکار من)،سرتونو درد نیارم بعد از چندبار که خودش و مادرش اصرار کردن و من قاطعانه گفتم نه، این آقا دو ماه بعدش با یکی عقد کرد:311:حالا جالبه هر روز عکس خودشو با خانمش تو تلگرام میذاره تا مثلا من ببینم و افسوس بخورم:311:



در ضمن عنوان تاپیکتو عوض کن چون خیلی مفهوم نیست و میان تاپیکتو قفلش میکنن.

---

ممنون که جواب دادین.باید بگم که اختلافا اونقدری نیست که بتونن به خاطرش از خوبی های هم بگذرن فقط احتمال اینکه جدا بشن و ازدواج کنسل بشه وجود داره و دختر خانم نمیخواد باعث آزار اونی بشه که دوسش داشته.
یعنی هیچ راهی نیست که کم کم و تدریجا وابستگیو کم کنه؟

سلام. به نظر من سن اون پسر الان برای ازدواج کافی نیست. سن 20 دقیقا اوج احساسات یک پسر هست. احتمالش زیاده که اگر اونا الان ازدواج کنن بعد از نهایت یکی دو سال تمام عشق و دوست داشتن از سر این پسر بچه بپره.
حالا فرض را بر این میگیریم که تا اخر عمر اونو دوست خواهد داشت. خوب پس مشکلی نخواهد بود. دیگه نگران چی هست این دختر خانم؟ تازه من فکر نمیکنم یه دختر تو این سن اونم بعد از اینکه کار به اینجا رسیده الان اینقدرررر منطقی به قضیه نگاه میکنه یکم عجیبه. مگر اینکه کسی داره اونو راهنمایی میکنه...

به هر حال نظر من اینه که اگر واقعااااااااااااا میخواد وابستگی اون پسر را به خودش کم کنه جز اینکه خودشو جوری نشون بده که از چشم اون پسر بیفته راه دیگه ای نداره...مثلا اگر از تیپش خوشش میاد میتونه تیپشو عوض کنه.. یا اگه اخلاقی داره که اون جذب اون شده میتونه خودشو جور دیگه نشون بده و ..
که کم تر دختری جاضر میشه این کارو بکنه.. چون اکثر خانمها از اینکه ببینن کسی عاشقانه دوستشون داره لذت میبرن و جس خوبی بهشون دست میده حتی اگر دوستش نداشته باشن.