داشتن حقوق متوسط رو به پایین و تصمیم گیری در مورد ادامه شغل فعلی و ازدواج

با سلام خدمت همگی

بنده پسری 29 ساله و مجردم و چند وقتی هست که مطالب سایت رو میخونم و گفتم عضو شم تا این مسئله ای که ذهنم رو درگیر کرده با شما در میان بزارم تا شاید بتونم به یک راه حل و ایده برسم. من از زمان 18 سالگی که دانشجو شدم تا الان همش دور از خانواده بوده ام و الان دارای مدرک فوق لیسانس می باشم. بنده در یک شهرستان که از شهر خودمان حدود 2 ساعت و نیم فاصله داره کار میکنم و معمولا هر چند هفته ای یکبار به خانواده ام سر میزنم.

کاری که من در آن مشغول هستم به صورت استخدامی بوده و من با آزمون و مصاحبه وارد آن شدم ولی مسئله ای که من را خیلی اذیت میکند حقوق کم آن است که بعد از یک سال با اضافه کاری به حدود 2 میلیون در ماه رسیده است. با توجه به نوع کارم و سختی زیادی آن و اینکه بنده را با مدرک فوقم جذب کردن اصلا حقوق بالایی نیست. با توجه به سنم مهمترین موضوعی که الان با آن درگیر هستم مسئله ازدواج بنده هست و من حاضر به انجام آن نیستم چون وقتی با خودم فکر میکنم که من یک پدر پولدار نداشتم که از لحاظ مالی ساپورتم کنه و باید تمام موانع زندگیم رو خودم رفع کنم میگم با این حقوق به هیچ جا نمیرسی و بهتره ازدواج نکنی. تو این شهرستانی که من توش کار میکنم کرایه خونه بسیار بالا و من در صورت متاهل بودن باید حداقل 700 الی 800 تومن از حقوقم رو بدم کرایه خونه و تنها یک میلیون و 200 تومن برام میمونه که باید خرج خورد و خوراک بشه و اگه چیزی تهش موند پس انداز کنم. با این گرانی بازار مسکن و دیگر جنبه های زندگی من پس حالا حالا ها نمیتونم از لحاظ اقتصادی پیشرفت کنم و باید چندین ده سال بدبختی بکشم. این مسئله خیلی اذیتم میکنه و به همین خاطر بعد از کلی بدبختی و دردسر کشیدن برای استخدام تو این شرکت که جزو یکی از بزرگترین شرکت ها در ایرانه، دنبال کار بهترم و میخوام از کارم انصراف بدم. چون اون چیزی که فکر میکردم نشد و با تحقیقاتی که درباره این شرکت انجام داده بودم با خودم میگفتم که بدو ورود بهم حداقل 5/2 میلیون دستمزد میدن که اون چیزی که فکر میکردم نشد و اکنون با گذشت یکسال به زور به 2 میلیون رسیده است.

با این اوصاف میخوام بدونم که این طرز فکر در مورد آینده و کار و زندگی که من دارم آیا درسته یا نه؟ و اینکه اگه شما جای من بودین آیا از کارتون انصراف میدادین یا تو همین کار میموندین و ازدواج هم میکردید؟

سلام علی اقا خوش اومدین

اول اینکه بهتون تبریک می گم اینقد پشتکار داشتین و تو این سن تاحدی از بقیه همسناتون پیشرفتتون بیشتر بوده.

در مورد کار باتوجه به سابقه کمتون حقوقتون قابل قبوله و باتوجه به بازار کار ایران واقعا کار اشتباهیه و ریسکش خیلی زیاده..شما اگر در همون کار پیشرفت داشته باشین و ارتقای درجه

پیدا کنین مطمئن باشین به زودی حقوقتونم بیشتر میشه..

در مورد اینکه پدر پولدار نداشتین خب این خیلی خوب بوده که باعث شده وابسته خانواده نباشین و روی پای خودتون بیاستین..شما اگر خواستگاری یک دختر فهمیده برین می فهمین من

چی می گم..بحثم سر دسته ای خاص که پول بزرگترین معیاره نیست..اما اکترا مهم ترین چیز واسشون جنم خواستگاره که باتوجه به سنش چقدر پیشرفت داشته که شما با توجه

به گفته هاتون نمره قبولی رو می گیرین..

من می گم در مورد نگرانیتونم تا حدی بی مورده..من نظرم اینه که اگه ادم بتونه وام بگیره و به جای کرایه خونه قسط وامو بده بهتره..اینجوری حداقل پول رهن خونه سر جاش می مونه

و با اضافه کردن تدریجیش میشه خونه دار شد..شما واقعا فکر کردین همه اینا که ازدواج می کنن بابای پولدار داشتن؟؟اینقد مردم تونستن با حقوقای کارگری با قسط و وام خونه دار

شن..ایناها همه تو همین مملکت زندگی می کنن نمی دونم سطح اعتقاداتون در چه حده اما مگه خدا خودش نگفته اگه ازدواج کنین از فضل خودم روزیتونو می رسونم؟؟(حالا یک عده

میان میگن اول ادم باید خودش حرکتی انجام بده..برنامه داشته باشه و..که اینا تا حدی درسته ولی شامل شما نمیشه)

شما می دونین چند نفر حسرت موقعیت شما رو می خورنو اگه جای شما بودن حتما واسه ازدواج برنامه می ریختن؟؟

ایشالا سرنوشت خوبی شاملتون بشه:72:

با تشکر از بانو سوگند بابت پاسخ دهی به تایپک بنده

از دوستان دیگه میخوام که نظر خودشون رو بگند، بخصوص دوستان متاهل که آیا چنین شرایطی رو تجربه کرده اند تا به حال یا نه و الان وضعشون چطوری هستش؟

با سلام مجدد

بنده زیاد وقت نمیکنم بیام به اینترنت و تایپکم سر بزنم. ولی اگه کسی نظری یا توصیه ای در مورد موضوع بنده داره خواهشا دریغ نکنه و بیان کنه.

کارشناسان تالار هم اگه نظرشونو بگن لطف میکنند.