دوست دارید وقتتون مفید باشه؟ مدیریت زمان و بازدهی بیشتر با 50نکته هیجان انگیز

سلام بعضی از این 50نکته انقدر به خود من کمک کرده که حیفم اومد با شما به اشتراکش نزارم ،

ارزششو داره که بخونید و دنبال کنید

مطمئن باشید حتی با اجرا کردن و به کار بستن یکی از این ۵۰ نکته هم، بازدهی کار شما و احساس شما از مفید بودن روزتان، بالاتر می‌رود. شما می‌توانید هر تعداد از این نکات را که بیشتر به کار شما می‌آید، بگیرید و در کارتان اجرا کنید. و چرا این‌قدر روی

«اجرای نکات» تاکید می‌کنیم؟ چون به‌قول محمود معظمی: «ما فقط زمانی چیزی را "می‌دانیم" که داریم آن را "اجرا می‌کنیم". وگرنه، یا آن را خوانده‌ایم، یا شنیده‌ایم، و یا فکر می‌کنیم که می‌دانیم!»

1- برای انجام کارهایتان «مهلت نهایی» تعیین کنید

تا به حال پیش آمده که قرار باشد یک مهمانی برگزار کنید؟ می‌دانید که مثلا روز پنجشنبه، ساعت ۷ شب، برای لحظاتی خوش قرار است با گروهی از عزیزان و دوستانتان دور هم باشید. و مهمانی، تدارکاتی دارد. خانه را تمیز و آراسته می‌کنید. میوه می‌خرید. ممکن است بخواهید دور هم فیلمی ببینید؛ آن را می‌خرید یا کرایه می‌کنید. تصمیم می‌گیرید که قرار است خوراک چه به مهمان‌ها بدهید؛ آیا می‌خواهید خودتان آنها را بپزید یا از بیرون سفارش بدهید؟ مواد لازم را می‌خرید و سفارش‌ها را می‌دهید.هر چه به روز و زمان برگزاری

مهمانی نزدیک‌تر می‌شوید، کارها شتاب بیشتری می‌گیرند. خانه رفت‌وروب می‌شود. فلان لکۀ روی مبل یا کثیفیِ جلو درِ ورودی که مدت‌ها می‌خواستید تمیزشان کنید اما مدام وقت نمی‌شود و حوصله‌اش را نداشتید و عقب می‌انداختید، تمیز می‌شوند. قرار بوده یک دست ظرف جدید بخرید چون ظرف‌های موجودتان ناقص شده بودند، اما این کار مدام به تاخیر می‌افتاد؛ و حالا شبِ قبل از مهمانی ظرف‌هایتان کامل می‌شوند. خوراکی‌هایی به داخل یخچال اضافه می‌شوند. مو و چهره‌تان را آراسته می‌کنید. حمام می‌روید. لباس‌هایتان

را اتو می‌کنید و می‌پوشید... و مهمان‌ها از راه می‌رسند و شبی خاطره‌انگیز را کنار هم سپری می‌کنید.

http://www.moazami.ca/pe/images/stor...ag/Divider.jpg

راز انجام شدن این همه کار در چیست؟ چرا لامپی از لوسترتان که دو هفته بود سوخته بود و عوضش نمی‌کردید، یک‌روزه با لامپ نو عوض می‌شود؟ چرا اتاقی که آن همه نامرتب بود ظرف دو ساعت تمیز و مرتب و آراسته می‌شود؟ چرا سه هفته بود می‌خواستید به آرایشگاه بروید اما هی می‌گفتید بعدا، و درست یک شب مانده به مهمانی در حالی که مثل هر روز تا ساعت ۵ سر کار هستید، دو ساعت هم برای رفتن به آرایشگاه وقت می‌گذارید و به خانه که می‌رسید باز هم کلی انرژی دارید؟ چرا انگار که جادویی رخ داده باشد

و چوبی جادویی به حرکت درآمده باشد، همه چیز تند و تند انجام می‌شود؟حالا فرض کنید در همین میانه، مهمانی آخر هفتۀ شما کنسل شود. شاید لامپ را هم خریده و لامپ سوختۀ قبلی را درآورده بودید. اما ممکن است ناگهان احساس کنید که دلتان می‌خواهد کمی دراز بکشید و خستگی در کنید؛ و شاید لامپ نو تا یک هفتۀ دیگر هم به لوستر نصب نشود!چرا؟ آن چیست که بودنش باعث می‌شود با انرژی کار کنیم و بخواهیم کارها را حتما به پایان برسانیم، و نبودش انگیزه‌های ما را کم می‌کند؟

http://www.moazami.ca/pe/images/stories/deadline-02.jpg

آن چیزِ جادویی، «مهلت نهایی» است. مهلت‌ نهایی که انگلیسی‌ها به آن Deadline می‌گویند، خاصیت عجیبی دارد. «دِدلاین» معنای لغوی‌اش «خط مرگ» است (ریشۀ این واژه در تاریخ، به خطی برمی‌گردد که پیرامون زندان‌ها می‌کشیدند و اگر زندانی‌ای از آن خط می‌گذشت، عواقب شلیک به او پای خودش بود). و این «خط‌های مرگ» به‌گونه‌ای شگفت‌انگیز باعث می‌شوند کارها به‌موقع انجام شوند. چرا؟ چون مغز آدمی که در حالت عادی دوست دارد انسان را در وضعیت موجود نگه دارد، خاصیت دیگری هم دارد: می‌خواهد از رنج

بگریزد و میل دارد به سوی خوشی برود. اگر برای کاری «مهلت نهایی» تعیین و تعریف شده باشد، مغز می‌داند که با انجام نشدن کار در آن مهلت، چیزهایی را از دست خواهد داد. مثلا، اگر به‌موقع به سلمانی نرود، جلو مهمان‌ها ظاهر ناآراسته‌ای خواهد داشت. و می‌داند که با انجام شدن کار تا مهلت مقرر، خوشی‌هایی را به دست خواهد آورد؛ مثل لذت هم‌نشینی با عزیزان و دوستان در خانه‌ای آراسته و تمیز که دیگران هم این آراستگی را تحسین خواهند کرد، و مغز این تحسین‌ها را دوست دارد. (لذت بردن از تحسین و تایید

دیگران در حد معقول، امری طبیعی است و با تاییدطلبیِ افراطی که نوعی بیماری ذهن است، فرق دارد.)البته بهتر است یک نکته را به خاطر داشته باشیم: کسانی که پیشرو هستند، کسانی که دیگران را از خمودگی خارج می‌کنند و آنها را به جلو می‌رانند، انگیزه‌هایشان بیشتر درونی است. آنها بدون این‌که عاملی بیرونی برای آنها مهلت تعیین کند، خودشان مهلت‌ها را تعیین می‌کنند و خودشان و دیگران را ترغیب می‌کنند تا کارها را در زمان تعیین‌شده به پایان برسانند. این افراد، رهبران و مدیرانی هستند که جهان را به حرکت وامی‌دارند.

***

اجازه بدهید یک راز دیگر را هم در زمینۀ تعیین مهلت نهایی به شما بگوییم. این پدیده، در زمینۀ فروش هم کاربردهای فراوانی دارد. مثلا گفته می‌شود اگر تا فلان تاریخ در این دوره ثبت‌نام کنید، این مزایا را به دست می‌آورید. اگر قبل از این تاریخ فلان کالا را بخرید، یک هدیه هم دریافت می‌کنید. یا مثلا در خصوص پرداخت قبض‌ها. فکر کنید اگر مهلت پرداخت تعیین نمی‌شد، و برای پرداخت نکردن تا آن مهلت مجازاتی در نظر گرفته نمی‌شد، آیا اصلا کسی قبض‌هایش را پرداخت می‌کرد؟ گاهی وقت‌ها هم برای پرداخت زودهنگام، جوایز

خوش‌حسابی در نظر گرفته می‌شود. همۀ اینها، استفاده از ویژگی‌های غریزی مغز ماست: فرار از رنج و حرکت به سوی خوشی. دوری از مجازات و دریافت پاداش.اگر «خط مرگ» تعریف کنید، مغزتان همۀ تلاشش را می‌کند تا نگذارد این مرز نهایی برسد و کاری انجام‌نشده روی زمین مانده باشد. از این ویژگی مغزتان، به نفع خودتان استفاده کنید.» شما دربارۀ مهلت‌های نهایی چه تجربه‌هایی دارید؟» تمرین امروز: یکی از کارهایی را که چند روز است به تعویق می‌اندازید در نظر بگیرید. یک مهلت نهایی برای انجام آن

تعیین کنید. از خودتان بپرسید: اگر این کار را به‌موقع انجام ندهم چه از دست می‌دهم؟ اگر به‌موقع انجام دهم چه پاداشی می‌گیرم؟ هر چقدر پاسخ‌هایتان به این پرسش‌ها روشن‌تر و عمیق‌تر باشد، طوری که مغز «رنجِ انجام نشدن کار» و «خوشیِ پایان یافتن کار» را عمیقا احساس کند، احتمال انجام شدن کار تا مهلتی که تعیین کرده‌اید هر چه بالاتر می‌رود. به‌ خاطر داشته باشید: توانا بود هر که تمرین کند!

هرکسی هر کدام از این تمریناتو انجام داد و هر نتیجه ای گرفت بیاد اینجا و نتیجه رو بگه .

منبع:http://www.moazami.ca/pe/

2-«اهداف» را به «گام‌های اجرایی» تبدیل کنید

اگر شما در شهر زندگی می‌کنید و دوست دارید چند روزِ خوش را کنار دریا سپری کنید، این مسیر را گام به گام و کیلومتر به کیلومتر طی می‌کنید. برنامه می‌ریزید. کارهایتان را هماهنگ می‌کنید. روزهایتان را خالی می‌کنید. محل اقامت را رزرو می‌کنید. دربارۀ نحوۀ سفر تصمیم می‌گیرید؛ با ماشین شخصی بروم یا وسایل دیگر؟ و... چمدان‌هایتان را می‌بندید و راهی سفر می‌شوید. «هدف» سفر به کنار دریا، با برداشتن «گام‌هایی مشخص و قابل اجرا» تحقق می‌یابد.

***

گاهی وقت‌ها ما کارهایی را برای انجام دادن تعریف می‌کنیم که یک «آیتم کاری» نیستند، بلکه خودشان «هدف»‌اند. مثلا «کم کردن وزن» هدفی است که آیتم‌های کاری فراوانی می‌تواند به آن مرتبط باشد. برای رسیدن به وزن ایده‌آل، لازم است گام‌هایی روشن و مجزا را تعریف کنیم و آنها را انجام بدهیم تا در نهایت، به «هدف» برسیم.«خریدن ماشین»، «قبولی در امتحان پایان ترم»، «آشنایی با همسر رویاها و ازدواج با او»، «مهاجرت»، «سفر به کیش در تعطیلات زمستان»، «نوشتن کتاب»، «استخدام یک

مدیرفروش جدید»، «خواندن رمان مورد علاقه»، «تمیز کردن خانه» و... همگی هدف‌هایی هستند که برای رسیدن به آنها گام به گام می‌بایست مسیر را پیمود. اگر اینها را به‌عنوان «آیتم کاری» تعریف کنید و آنها را در فهرست انجام کارهایتان بنویسید، روزها می‌گذرد و شما می‌بینید که این کارها همچنان انجام‌نشده و تیک‌نخورده باقی مانده‌اند. و شما می‌مانید و یک حس بد از این‌که کوهی از کارهای انجام‌نشده دارید.بیایید برخی از این اهداف را با هم مرور کنیم و ببینیم چطور می‌توانیم آنها را به شکل یک برنامۀ عملی و اجرایی با گام‌های روشن و مشخص درآوریم.

http://www.moazami.ca/pe/images/stories/goal-02.jpg

مثلا، «خرید ماشین» را در نظر بگیرید. گام نخست می‌تواند جمع‌آوری اطلاعات باشد. شما هنوز نمی‌دانید چه ماشینی را می‌خواهید بخرید و از روش‌های مختلف خرید ماشین هم خیلی آگاهی ندارید. شاید ابتدا جست‌وجویی در اینترنت انجام بدهید. مثلا با همین کلیدواژۀ «خرید ماشین» یا «خرید خودرو» یا «خرید اتومبیل». ممکن است قیمت خودروهای مختلف را جست‌وجو کنید. در میانۀ این جست‌وجوها، با روش‌های مختلف لیزینگ، پیش‌ثبت‌نام در شرکت‌های خودروسازی، خرید کارت از کسانی که قبلا

پیش‌ثبت‌نام کرده‌اند و... آشنا می‌شوید. ممکن است به فهرست تماس‌های دفترچه تلفن خود نگاهی بیندازید و یادتان بیاید که دست‌کم با ۳ نفر آشنایید که در کار خرید و فروش خودرو هستند. با آنها تماس می‌گیرید و بیشتر پرس‌وجو می‌کنید. ممکن است با یکی از آنها قرار حضوری هم بگذارید و از نزدیک، اطلاعات بیشتری بگیرید. به آگهی‌های خرید و فروش خودرو در روزنامه‌ها مراجعه می‌کنید و با برخی تماس می‌گیرید... در این میانه، احتمالا چند خودرو را به‌عنوان گزینه‌های خرید خود انتخاب کرده‌اید،

می‌دانید که می‌خواهید تا چه رقمی برای خرید خودرو پول خرج کنید، و احتمالا تصمیم گرفته‌اید که نوع خریدتان (پرداخت یک‌جا، لیزینگ، پیش‌ثبت‌نام و...) چگونه باشد و برای پرداخت پول‌ها و قسط‌های بعدی هم برنامه ریخته‌اید.در ادامه، شاید به چند نمایشگاه سر بزنید، خودروهای دلخواه خود را از نزدیک ببینید و نشستن پشت رُل آنها را امتحان کنید. شاید از میان دوستانتان کسانی صاحب خودروهای مورد پسند شما باشند؛ با آنها قرار می‌گذارید و بیشتر با امکانات و محدودیت‌های آن خودروها آشنا

می‌شوید. شاید تصمیم بگیرید از یک شرکت اجارۀ خودرو (که در حین پرس‌وجوهتایتان فهمیده‌اید چنین شرکت‌هایی هم وجود دارند)، برای چند روز خودرو دلخواه خود را کرایه کنید و هر چه بیشتر رانندگی با آن را تجربه کنید و «احساس مالکیت» آن را در طیف خود بیاورید. (قانون جذب را به خاطر بیاورید: وقتی آن‌چه را که دوست دارید داشته باشید، چنان تجسم کنید که گویی هم‌اکنون مالِ شماست، مغز شما به‌سرعت راه‌هایی را می‌یابد که شما را به خواسته‌تان برساند. یعنی، راه‌حل‌ها و روش‌هایی را

پیش پای شما قرار می‌دهد که اصلا تصور هم نمی‌کردید وجود داشته باشند!)سرانجام، به روزی می‌رسید که سوییچ خودروتان را تحویل گرفته‌اید و همه قراردادها امضا شده و پول‌های لازم هم پرداخت شده است. و البته، شما از تمامِ این مسیر لذت برده‌اید. هدفی مثل «خرید ماشین» که ابتدا مبهم می‌نمود و صرفا با نوشتن آن اتفاقی نمی‌افتاد، با همین گام‌های کوچک و پی‌گیری‌های مستمر، شکل واقعی به خود گرفته است.

http://www.moazami.ca/pe/images/stor...ag/Divider.jpg

حالا اجازه بدهید یک کار ساده‌تر را مثال بزنیم. مثلا، تمیز کردن خانه. این کار، همین‌طوری، شاید یک کوه به نظر برسد و انگیز‌ه‌ای برای انجام آن احساس نکنید. ولی فرض کنید آن را به این «آیتم‌های کاری» تقسیم کنید:

- ریختن ماند‌ه‌های غذا داخل کیسه زباله
- بیرون گذاشتن زباله‌ها
- شستن ظرف‌های آشپزخانه
- تمیز کردن کانتر
- جارو کردن کف آشپزخانه
- تی کشیدن کف آشپزخانه
- دستمال کشیدن مبل‌ها و میز ناهارخوری
- تمیز کردن تلویزیون و ملحقات آن
- مرتب کردن اتاق خواب‌ها
- جارو کشیدن اتاق‌ها



http://www.moazami.ca/pe/images/stories/goal-01.jpg

-تمیز کردن سرویس بهداشتی و حمام.می‌بینید؟ کاری که در ابتدا ابدیتی می‌نمود، با شکسته شدن به گام‌های کوچک و عملی، حالا قابل اجراست. حتی اگر همه این گام‌ها هم در یک روز کامل نشود، خیلی راحت می‌توانید برآورد کنید که چند درصد از کار انجام شده و چه مراحلی برای فردا مانده است؛ یا می‌توانید تصمیم بگیرید که کدام از این مراحل مهم‌تر و فوری‌تر هستند، و ابتدا سراغ آنها بروید (مثلا تا آشپزخانه تمیز نشود نمی‌توانید غذا درست کنید، پس بهتر است ابتدا به کارهای آنجا

برسید).یا مثلا خواندن رمان مورد علاقه‌تان را در نظر بگیرید. ممکن است این رمان ۹۰۰ صفحه باشد. بعید است بتوانید یا اصلا دوست داشته باشید چند روزِ پیاپی را صرف خواندن رمان کنید. نوشتن عبارت «خواندن فلان کتاب» در فهرست کارها هم کمکی نمی‌کند؛ مگر این‌که آن را به برنامۀ اجرایی تبدیل کنید. مثلا، یک ماه هر روز از ساعت ۱۰ تا ۱۱، رمان را می‌خوانم. حالا ذهن شما می‌بینید که برنامه‌ای پیش رویش دارد، و می‌رود که آن را اجرا کند. ۹۰۰ صفحه خواندن رمان، دیگر کار شاقی به نظر نمی‌رسد که ذهن شما در برابر اجرایش مدام مانع‌ بتراشد.

***

این نکات، همان «خُرد کردن هدف» است که دوستان قبلا درباره‌اش پرسیده بودند. برای درک بهتر این نکات، گوش کردن به سمینار «هدف» بسیار موثر است؛ و برای اجرای آن هم «۱۲ گام» یک سیستم عالی را در اختیار شما قرار می‌دهد که باعث می‌شو هر چه روان‌تر به هدف‌هایتان برسید و از رسیدن به آنها هم لذت ببرید.راستی این نکتۀ آخری، که چند باری هم در مطلب ذکر شد، خیلی مهم است. فکر نکنید «لذت» شما فقط مال زمانی است که به هدف رسیده باشید. آن لذت فقط برای مدتی

کوتاه با شما خواهد ماند و باز شمایید و هدفی دیگر که با خودتان می‌گویید وقتی به آن برسم خوشحال‌تر می‌شوم. یاد بگیرید در همین مسیری که هستید و در حال حرکت به سوی‌ هدف‌هایتان، لذت ببرید. این‌طوری، همیشه در حال لذت بردن هستید. و این یعنی خودِ خوشبختی.» شما دربارۀ این نکته چه نظری دارید؟ چه تجربه‌هایی دارید؟» تمرین امروز: یکی از اهدافی را که دوست دارید به آن برسید در نظر بگیرید، آن را به گام‌های مجزا و روشن خُرد کنید، و برنامه‌ای اجرایی برای رسیدن به

آن بنویسید. حالا، این گام‌ها را در فهرست کارهایتان بگذارید و اجرایشان کنید. به‌ خاطر داشته باشید: توانا بود هر که تمرین کند!

3-برای سلامتی‌تان به پا خیزید!

این روزها خیلی از کارها، کارهای دفتری است. کارهای پشت میز نشینی. نشستن روی صندلی و خیره شدن به مانیتور. و افراد تا به خودشان بیایند، ساعت‌ها گذشته و از پشت میزشان بلند نشده‌اند. شاید تصور ناخودآگاه این باشد که با بلند شدن از پشت میز و کمی بدن را کش دادن و قدم زدن، وقت مفید کاری تلف می‌شود. و شاید مدیرانی که تفکرات قدیمی دارند و در ده نمک‌های خودشان گیر کرده‌اند، به این طرز فکر دامن می‌زنند و کارمند خوب را کارمندی می‌دانند که از پشت میزش جُم نمی‌خورد! اما

واقعیت، دقیقا برعکس است.کارهای ما هم در دفتر محمود معظمی، عموما پشت میز نشینی است. و روزی نیست که آقای معظمی در دفتر باشد و به ما پیشنهاد نکند که حتما دفعاتی را از پشت میز بلند شویم و کش و قوسی به بدنمان بدهیم، قدمی بزنیم و چه بهتر که از پله‌ها بالا و پایین برویم. و باز چه بهتر که از فضای دفتر خارج شویم و در هوای بیرون قدمی بزنیم تا هم جسم ما شادابی‌اش را بازیابد و هم روح ما نشاطی دوباره پیدا کنید یا به‌قول فرنگی‌ها refresh شود.محمود معظمی می‌گوید حتی

بهتر است که میزها حالت ایستاده داشته باشند؛ طوری که فرد هنگام کار، پشت میز بایستد و نه‌ این‌که روی صندلی بنشیند. و حتی باز بهتر است که در همین حالت، زیر پا یک نوار تردمیل وجود داشته باشد تا این ایستادن هم بی‌تحرک نباشد.شما که غریبه نیستید، گاهی اوقات برای تحرک و بانشاط‌تر شدن، در دفتر بادکنک‌بازی هم می‌کنیم! یعنی یک بادکنک را بالا می‌اندازیم و هر کسی که بادکنک سمت او می‌رود، باید تلاش کند که بادکنک روی زمین نیفتد. خیلی هیجان‌انگیز است و کلی عرق آدم را درمی‌آورد. و البته، دوستانی که در کارگاه‌های محمود معظمی شرکت می‌کنند با این بازی‌های هوشمندانه و این فضای سرخوش آشنا هستند. (محمود معظمی معتقد است که آموزش باید لذت‌بخش و هیجان‌انگیز باشد.)

http://www.moazami.ca/pe/images/stories/sitting-02.jpg

صحبت‌های محمود معظمی، کاملا پایه در یافته‌های علمی دارد. دانشمندان متوجه شده‌اند که مدت‌های طولانیِ نشستن، برای سلامتی انسان‌ها بسیار مضر است. این ضرر آن‌قدر زیاد است که حتی ورزش کردن و باشگاه رفتن هم آن را جبران نمی‌کند (هرچند، کسانی که زیاد می‌نشینند اما ورزش می‌کنند، باز وضع سلامتی‌شان بهتر از کسانی است که زیاد می‌نشینند اما اصلا ورزش نمی‌کنند). و نشستن، فقط در محل کار نیست. خانه در برابر تلویزیون را به آن اضافه کنید، کتاب و مجله خواندن در

حالت نشسته، استفاده از موبایل و تبلت در حالی که فرد روی کاناپه لم داده است و... برای سلامتی، باید به پا خیزیم! (دوستانی که علاقه‌مندند از این یافته‌های علمی به‌طور مشروح آگاه شوند، می‌توانند این مقالۀ نیوساینتیست را بخوانند.)» سبک کاری شما چگونه است؛ بیشتر اهل نشستن هستید یا ایستادن و تحرک؟ دربارۀ نکتۀ سوم چه نظری دارید؟» تمرین امروز: مدت‌های طولانیِ نشستن، هم ذهن شما را فرسوده می‌کند (و خلاقیت‌کُش است) و هم جسم شما را

می‌آزارد. هر از گاهی، از پشت میز بلند شوید، کش و قوسی به بدنتان بدهید، قدمی در فضای دفتر بزنید، یکی دو بار از پله‌ها بالا و پایین بروید، و چه بهتر که در فضای خارج از دفتر قدمی بزنید. نتیجۀ این کارها و اثری که در نشاطِ روح و جسم شما و بازده کارتان خواهد داشت، شما را شگفت‌زده می‌کند. به‌ خاطر داشته باشید: توانا بود هر که تمرین کند!