چطور میشه مطمئن شد پسری که به قصد ازدواج اومده واقعا آدم رو پسندیده؟
سلام. من چندتا تاپیک خوندم در مورد آقایونی که با دخترهایی که بهشون علاقه ای نداشتن ازدواج کردن و الان خیلی پشیمونن و دوست دارن جدا میشدن اما به دلایل از نظر خودشون انسانی و اخلاقی نمیتونن
بعضی از این آقا پسر ها به امید به وجود اومدن علاقه و بعضی ها هم از روی دلسوزی و.... ازدواج کردن
میخوام بپرسم چرا؟ چرا پسرها تو مهم ترین انتخاب عمر و زندگیشون اینقدر سهل انگاری میکنن و علاوه بر زندگی خودشون زندگی یه دختر دیگه رو هم تباه میکنن؟
تا الان فکر میکردم این موارد بیشتر تو ازدواج های سنتی پیش میاد و اینکه نه علاقه ای هست نه رابطه ای و خب انتخاب ها بیشتر حسابگرانه ست.
اما الان چندتا تاپیک دیگه دیدم که مثلا پسر چند سالی هم با دختری دوست بوده اما باز هم با وجود نبودن علاقه باهاش ازدواج کرده و حالا پشیمونه. اخه مگه میشه چندسال با کسی باشی و بدونی علاقه ای بهش نداری اما باهاش ازدواج کنی؟؟؟ اون دختر از کجا باید بفهمه علاقه هست نیست ، مخصوصا اگه قبلش یه مدت دوستی هم در کار بوده باشه.
خب پیش خودش میگه اگه نمیخواست دلیلی نداشت رابطه ی دوستی و به ازدواج بکشونه. چه اجباری به این کار داشته به جز اینکه علاقه مند شده بوده به این دختر خانم؟ یه دختر اینطوری فکر میکنه. از کجا بفهمه اون پسر دوسش نداره ولی میخواد باهاش ازدواج کنه؟
چون مطمئنا اگه بدونه خودش حاضر به این ازدواج نمیشه.چرا بعضی پسرا این کارو میکنن؟؟؟
چطور میشه دیگه اعتماد کرد....
