نمایش نسخه قابل چاپ
سلام. پسری ۲۸ ساله هستم و از افسردگی شدید رنج میبرم و به خاطرش دارو مصرف میکنم. از ۲۲ سالگی تا الان احساس میکنم چهرم سیر نزولی داشته و به جای بهتر شدن، بدتر شده. همین باعث شده اعتماد به نفسم روز به روز کمتر بشه. الان واقعا نمیدونم چهره معمولی دارم یا زشت. همه ی اینها وقتی به اوج خودشون رسیدن که از کسی که بهش علاقه داشتم برای ازدواج جواب منفی شنیدم. احساس میکنم باید تا اخر زندگیم مجرد بمونم. چرا باید کسی با یه فرد مریض با چهره ی نه چندان جالب ازدواج کنه؟
سلام
شما با داشتن افسردگی قصد ازدواج دارین؟؟
اول از همه افسردگیتونو مداوا کنید بعد برین سراغه کارای دیگه.. البته فک نکنم افسردگی داشته باشین ,چون ادم افسرده دنباله ازدواج و این حرفا نمیره و دوس داره بیشتر منزوی باشه
پس بیشتر مشکل شما عدم اعتماد به نفس میتونه باشه ولی بیشتر از حالات و روحیاتتون بنویسید تا دوستان بهتر نظر بدن
ممنون بابت جوابتون. فکر میکنم خوب تاپیک رو نخوندید. البته افسردگی من با دارو کنترل شده و تا آخر عمر باید دارو مصرف کنم و درمان مقطعی وجود نداره. درمان یعنی کنترل تو این مورد خاص.نقل قول:
نوشته اصلی توسط جوادیان
سلام دوست گرامى.شما مىتومنىد نکات مثبت رو در نظر بگىرىد. مثلا چه خوب که افسردگىتون با دارو قابل کنترل. همه چىز که به قىافه نىست شما مى تونىد جنبه هاى دىگه زندگىتون تقوىت کنىد مثلا ىک ورزش انتخاب کنىد و ادامش بدىد ىا زبانتون قوى کنىد ىا مدارج علمىتون ببرىد بالا.اداب معاشرت قوى ىاد بگىرىد تا در دل همه باشىد دوست پىدا کنىد. رو شخصىتتون کار کنىد مخصوصا الان که مىگوىىد بىمارى با دارو کنترل شده