سلام دوست عزیز
متاسفانه خوبی ها اونقدر کمرنگ شده ودر عوضش بدی ها اونقدر زیاد،که گاهی آدما با با ترازوی خودشون که می سنجن ومی بینن اون طرف سنگین تره فکر میکنن پس سمت همون باید رفت.ولی خواهر من شاید گذر زمان خوبی ها رو اونقدر کمرنگ کنه که تشخیصش برای ما آدما سخت باشه ولی برای خدا خوبی همیشه خوبیه،شاید معیارای مردم برای خوب بودن وآدم خوب عوض بشه ولی معیارای خدا همیشه ثابته.
اگر خودت خوب رو از بد تشخیص میدی(که الان نشون دادی که خیلی دختر فهمیده ای هستی ) پس چرا میخوای اشتباهی که علی برادرت و... مرتکب شدن و تو هم مرتکب بشی؟چرا فکر میکنی خدا حواسش به همه نیست؟چرا فکر می کنی دیگرانی که دارن خودشون رو گول میزنن و همچنین تو رو،کارشون درسته و زندگیشون عالی؟اصلا به این فکر کردی که خوشبختی چیه؟از نظر تو چیه؟تو که خدارو قبول داری مگه نه اینه که خوشبختی واقعی زمانیه که هم خودت "هم خدا" از زندگیت راضی باشن؟اینکه فقط خود آدم راضی باشه کافی نیست،از نظر یه مسلمون نباید کافی باشه.
اگه تو درست زندگی کنی اون موقع خدا ازت راضیه که رضایت او هم ازهمه چیز مهمتره،بعدش وقتی خودت مطمئن شدی که راه درست رو میری ولی به نتیجه دلخواه(از نظر خودت) نمیرسی بدون مشکل از تو نبوده مشکل از همون آدمایی هست که الان یکیش ثابت کرد لیاقت تو رو نداره،لیاقت عشق ومحبت تو رو نداشته.بدون خدا دوست داشته که نذاشته اسیر همچین مردی بشی.چرا به خدا اعتماد نداری؟اون فهمیده که علی لیاقت عشق پاک تو رو نداره ولی خودت هنوز متوجه نشدی(اینو همه بچه های تالارم میدونن!:rolleyes:)
لازم نیست که خوب بشی،چون خودت خوبی. ولی میتونی خوب تر از اینم باشی.
دوستی با پسر تو رو حقیرنمیکنه؟!
خواهر خوبم خدا اگه دوست نداشت میذاشت باهاش ازدواج کنی بعدش بهت خیانت کنه!پس خدا دوست داره همونطور که تو دوستش داری.
مشکلات زندگی ما همه ش تقصیر آدماست.گاهی خودمون گاهی اطرافیانمون. خدا فقط لطفش نصیبمون میشه ما خودمون نمی دونیم.
خواهر من خوبه و می خواد هنوز خوب تر باشه،که میشه
علاقه مندی ها (Bookmarks)