سلام

گفتید که در گذشته اهل این روابط بوده و در زمان ازدواج چون زن پاکی نصیبش شده توبه کرده .

شما باید تمام تلاشت رو برای زندگیت بکنی که بعدها پشیمون نشی . پس فعلا فکر طلاق رو از سرت دور کن و نیروت رو بذار روی درست کردن زندگیت .
همین توبه ای که در زمان ازدواج بوده رو به همسرت یادآوری کن و بهش بگو دوست نداری توبه اش رو بشکنه یا تعهدی که نسبت به زنش داره رو نادیده بگیره حتی اگر در حقش بدی کرده باشید نباید با چنین چیزی شما رو تنبیه کنه و بی تعهدی به زندگی مشترک هیچ توجیهی نداره . بهش بگو که از اینکه الان وضعیت رابطه تون اینطور هست ناراحت هستی اما خیلی زندگیت رو دوست داری و همینطور ایشون رو خیلی دوست داری و پای زندگیت ایستادی .

بعد از این حرف ها دیگه تکرار نکن و حتی کار هاش رو نادیده بگیر . فقط محبت کن . مصنوعی نه کاملا طبیعی و انتظار پاسخ نداشته باش. یک طرفه محبت کن و ناراحتیت رو تو چهره ات نیار و مبادا آه و ناله کنی یا اشک بریزی . یک زن شاداب باش ، به کار خونه ات برس ، غذای خوب درست کن ، آراسته باش ، وقتی میاد به استقبالش برو و بغلش کن ، براش چیزی بیار و کنارش بشین و دستهاش رو بگیر ، گاهی بدون مقدمه ببوسش . حتی اگر بی اعتنایی کرد باز هم تو کار خودت رو بگن ، به روی خودت نیار که داره بی محلی می کنه و ازهمیشه گرم تر برخورد کن .

تمام مهارت های زنانه ات رو به کار بگیر .