این فکرو نکن که ما آقایون راحتتر از تنهایی میتونیم بیرون بیاییم.اولا باید ببینی دیدت به این روابط چیه؟دقیقا چی میخوای؟سعی کنی یه مسیر منطقی و سالم برای خودت در نظر بگیری.بله،من نوعی میتونم جهت رفع تنهایی پای هر کسی رو به زندگیم باز کنم ولی واقعیت قضیه اینه که اصل ماجرا این نیست.ارتباط گرفتن و پیدا کردن کسی که همراه واقعی باشه امروزه خیلی سخته.برای همینه که میگم من،شما و امثال ما الان با وضعیتی که داریم روی لبه تیغ راه میریم.تنهایی و نا امیدی بدترین اثرش اینه که تعادل فکری و تصمیم گیری رو از آدم میگیره.اون موقع با افرادی که وارد میشن روزی صد بار آرزو میکنیم برگردیم به همین دوران الان.اگه میبینی تفکرات خانوادت سد راهته باهاشون چندین جلسه صحبت کن و توقعات و منطق خودت رو بیان کن.اگه مشکلت اینه که هر کسی میاد بشکل نامشخصی میره،اینو بدون آدمهایی که اینطورین و تعادل ندارن برن بهتره.قیاس یکی از مسائلیه که بشدت روی بهم خوردن این تعادل اثر داره.فلانی از زشت تره،تحصیلاتش کمتره،خانوادش پایینتره،بی اخلاقتره ولی ببین چه پسر خوبی عاشقش شده.به خودت قوت و نیرو بده،سنی نداری..چیزی که من میبینم تو نسبت به خیلیا سرتری پس قدر خودت رو بدون و با ناامیدی خودت رو دچار بحران بیشتر نکن.مطمئن باش اگه بر اساس مسیر درست ومنطقی قدم برداری وبه دور از احساست کاذب و سرخوردگی اطرافت رو نگاه کنی طرفت رو پیدا میکنی.
ببخشید سرت رو درد آوردم