طنین جان دوست عزیزم
من دوباره اولین پستتو خوندم مشکلات شما دو بخشه یکی مشکلاتی که از ابتدا احساس میکردی درگیرش هستی(2،6،8) و بخش دوم مشکلاتی که تازه بهش پی بردی و آزارت میده(شماره 1،3،4و5 و 7).
(البته لابلای حرفات گفتی هیچ شوک خاصی برات به وجود نیومده. اما در پست اخیرت به وجود مشکلات عمده ای در خانواده اشاره کردی و همین قطع موقت محبتی که از مادرت دریافت میکردی میتونه یه شوک به حساب بیاد...)
در بخش اول کاملا مشخصه که شخصیت کمالگرایی داری و از حرفات میشه بهش پی برد.
همین که خودتو به خاطر کوچکترین اشتباهی سرزنش میکنی و یا نمیتونی خودتو با وجود مشکلاتی که برات به وجود اومده به خاطر نمرات کم یا اشتباهاتی که غیر عمد انجام دادی ببخشی نشانه اینه که شما همواره توقعت از خودت غیر واقعی و بیش از اندازه هست و این باعث یه نوع فوبیا از قرار گرفتن در موقعیت های خاص رقابتی میشه. روانکاوی این مسئله که این نوع نگاه ایده آل گرایانه شما از کجا نشات میگیره با خودته ! معمولا محیط خانواده یکی از بستر های ایجاد شخصیت های کمال گراست که 100 درصد نیست و در مورد شما ممکنه علل دیگه ای باعث ایجاد اون بشه.
اما بخش دوم: یه بخشی از مشکلاتت که موقتیه و اخیرا به وجود اومده مثه فراموشی و عدم تمرکز ممکنه نشان از افسردگی شما داشته باشه که به خاطر مسائلی که خودت گفتی در خانواده به وجود اومده و حتی مشکلات همیشگی شما رو هم تشدید کرده.
دوست عزیزم بهت پیشنهاد میکنم اگه احساس میکنی که فراموشیت خیلی حاد شده و در کارهای روزمره ات اختلال ایجاد میکنه حتما به متخصص یا مشاور مراجعه کنی.
از نظر من کشف علت دقیق و ریشه یابی بروز این مشکلات خیلی به برطرف شدنشون کمک میکنه.
برات آرامشو آرزو میکنم[/quote]
ممنون از پاسخت
شهر ما شهر کوچیکیه و مشاور و روانشناس های خبره ای نداره.چند باری خاستم پیش مشاوره داشنگاه برم که هی پشت گوش انداختم.ولی تصمیم جدی دارم که حتما یه سر برم ببینم مشکلم به کجا میرسه.
به نظر شما این درسته که از محیط خانواده کمی فاصله بگیرم و بیشتر وقتمو تو دانشگاه بگذرونم؟فاصله گرفتن ازش بهم کمک میکنه؟








فاصله گرفتن ازش بهم کمک میکنه؟

علاقه مندی ها (Bookmarks)