ازدواج یک زن مطلقه باخواستگارسابق که یکباردلش را شکسته ام به صلاح است ؟

[shadi93]

سلام خانم شادی ،

در پستهای دوستان این جمله به کرات استفاده شده " باید حتما قبل از ازدواج خوب فکر کنید بعد تصمیم درست بگیرید " ، اما ایا اصلا میشه با فکر کردن صرف مساله ازدواج رو حل کرد و تصمیم گرفت ؟؟ یا باید با طرف مدتها و مدتها ارتباط داشت تا هر دو طرف بفهمند که تصمیم درست چیه . به نظرمن دقیقا بایدمدت هارابطه داشت تاهردوطرف بفهمن تصمیم درست چیه البته رابطه ی هدفمند برای شناخت وارزیابی نه فقط خوشگذرونی الکی و وقت گذرونی

آقا کامران ، آیا میشه به دو نفر که یکمی حداقل همدیگر رو دوست دارند بگیم 6 ماه همدیگر رو نبینید بعد بیاید خواستگاری ؟؟ این ها دو تا انسان هستند ، اون بنده خدا ( اون آقا پسر ماجرا) هم ادم احساسات داره و ماشین نیست .
دوستان در نظراتشون ، " عشق " ، را به عنوان یک پارامتر قوی و موثر در نظر داشته باشند ، ازدواج فقط هم از روی منطق نیست .من شخصا این جمله تون رو خیلی قبول دارم یه جوری حرف دل خودمه ولی درکنارش باتوجه به ازدواج ناموفقی که داشتم کاملابه این نتیجه رسیدم که عشق کافی نیست و خیلی چیزهای دیگه باید باشه تایه زندگی موفق بشه

شادی خانم من از شما این سوال رو دارم
، تصور کنید با ایشون ازدواج کردید ، آیا شما حس میکنید از زندگی ایشون ( با لحاظ جمیع پارامترها از جمله وضعیت مالی ، شکل و قیافه و تیپ و شخصیت و ...) خوشتون بیاد ؟ و احساس رضایت و خوشبختی بکنید ؟ایشون هنوز هیچ تصوری برای من ایجادنکردن درمورد شرایط زندگی ومالی که درآینده قراره ایجادبشه یعنی هیچ تصوری ندارم درمورد کارو تحصیل واون حدی اززندگی که باید روش فکرکنم و بپذیرم اما ازلحاظ ظاهرو تیپ و شخصیت و صداقت و ادب خوب هستن

در مورد ایشون چی ؟ پیشبینی خودتون چیه ؟ فرض کنید ازدواج کردید و یک سری کنجکاوی های ایشون نسبت به شما ( حتما منظور من رو میفهمید) بر طرف شد . بعد چی ، آیا پارامتر های دیگه ای در شما وجود داره و ایشون الان یا اینده خوشش بیاد و ایشون رو برای مدتهای طولانی علاقه مند نگه داره ؟ مثلا هماهنگی شما دو تا در نوع رفتار اجتماعی مثلا سلیقه لباس و پوشش شما در بیرون منزل یا هنگام ارتباط با فامیل و نوع رفتار اجتماعی شما ، ، نوع و شکل مسافرت ، برنامه های آینده ، مثلا برنامه کاری شما و .....راستش دراین هاکه مثال زدید بله فکرمی کنم مشکلی نیست اما واقعادرمورداینکه چه پارامترهای دیگه ای دارم که بتونه علاقه مندنگه داره اتفاقاخیلی فکرمی کنم و زیادبه نتیجه ی واضحی برای خودم نمی رسم .چون یکبارهم اشاره کردم خیلی حس می کنم ایشون مجذوب زیبایی چهره و جذابیت های جنسی هستن نمی دونم گاهی میگم بعدازرسیدن سردنمی شن ؟درخودم عشق زیاد ابرازاون و صمیمیت و احترام زیادقائل شدن و تلاش برای حفظ زندگی و خودم به شخصه روحیه ی خطاپوشی وآبروداری زیادی دارم و و سعی می کنم ازوظایف زنانه اعم ازخانه داری و زنانشویی چیزی کم نذارم

- - - Updated - - -

این تصورات رو به صورت " شبیه سازی ازدواج " قبل از انجام ، بار ها در ذهنتون انجام بدید و اگر نیاز به اطلاعات جدیدی داشتید در صدد بدست اوردن از ایشون یا محیط اطرافتون باشید ، تا یک تصور تقریبی از زندگی بعد از ازدواج با ایشون بدست بیارید. خیلی ممنونم ازاین پیشنهادتون خیلی عالی بود. خودم هم فکرمی کنم باید دراین مسیرقراربگیرم

سلام شادی،


شما تازه دو ماه از جدایی‌ رسمیت می‌گذرد. خودت هم می‌گویی انتخابت اشتباه بوده و کلی‌ سختی کشیده ای. حالا که طعم تلخ ازدواج اشتباه را چشیده ای، چطور میتوانی‌ باز چنین ریسکی‌ کنی‌ و انقدر با شتاب تصمیم بگیری?اصلا نمی خوام باشتاب تصمیم بگیرم چون اصلانمی خوام به این زودی ازدواج کنم هرکسی غیراین آقابودکه فعلااصلا خودمو درگیر نمی کردم ولی ایشون برام فرق دارن بابقیه. الان درصددبررسی تناسب خودم و ایشون برای زندگی مشترک هستم که ببینم چکارکنم بهتره و به شناخت بهتری می رسم

من با خانم deljoo_deltang کاملا موافقم. ضمن اینکه فکر می‌کنم، در حال حاضر بهترین کاری که شما میتوانی‌ انجام بدهی‌، قطع ارتباط کامل با این آقا هست. چون شما شاید این را حس نکنی‌، اما در شرایط بعد از طلاق و در واقع در دوره نقاهت ناشی‌ از جراحات یک رابطه مریض هستی‌، و در این دوران به هیچ عنوان نباید ذهن را درگیر یک رابطه جدید کرد.
فکرمی کنم ازلحاظ عاطفی و روانیدوره ی نقاهت بعدطلاق رو طی کردم و اصلا باوروپذیرشش که واقعاماه های اول غیرممکن بودبرام ولی بالاخره پذیرفتم وکناراومدم باهاش
توصیه من به شما:


۱- همانطور که گفتم اول قطع ارتباط کامل با این آقا هست.نمی تونم بااین قضیه راحت کناربیام

۲- از او بخواهید اگر واقعا خواستار ازدواج با شما هست، ۶ ماه دیگر با خانواده به صورت رسمی‌ به خواستگاری شما بیاید. اگر توانست خانواده را راضی‌ کند و به خواستگاری شما بیاید،
جای سوال داره برام که چرا ؟؟ مفصلا درپائین مطرح کردم


۳- با او به مشاوره خانواده بروید، و در کنار سنجش باقی‌ معیارهایتان، نگرانی‌ خود را در مورد حساسیت این آقا در مورد ارتباط شما با همسر سابقتان، با مشاور در میا‌‌ن بگذارید. از او بخواهید که بسنجد حساسیت این آقا در این مورد چقدر هست و آیا میتواند با این مساله کنار بیاید و در واقع این مساله زندگی‌ شما را دچار تنش می‌کند یا خیر.
واقعا مشاورمیزان حساسیت ایشون رو می تونه بسنجه ؟حساس ترش نکنه یه وقت ؟؟
والله باتوجه به تجربیاتی که داشتم مشاورا اکثرن دلداری میدن و فقط تکرارمیکنن و میگن خودت تصمیم بگیرحتی به آدم درست خط نمیدن همش توپ رو میندازن طرف آدم
گاهی میگم خودمم زیاددراین مورد حساسیت نشون ندم بیشترحساس نشه .گاهی درافکارخودم عزت نفسم میادپائین میگم نکنه مشاورایشون رو منصرف کنه


۴- با توجه به مورد ۳ و نتیجه بررسی‌ مشاوره، متعاقباً تصمیم به ازدواج یا عدم ازدواج با این آقا بگیرید.


موفق و خوشبخت باشید،

کامران

باسلام
صمیمانه وازته دلم ازتک تک دوستان ممنوم که منّت میگذارید وبانظراتتون منو آگاه تر می کنید


راستش درجمع بندی نظرات تاکنون به این مواردرسیدم که :

1. قطع ارتباط کامل
2.اومدن خانواده شون به خاستگاری
3.بررسی و دسته بندی معیارهای خودم و اولویت هام
4.احساساتی بودن من وایشون
5.رفتن پیش مشاور

1. قطع ارتباط کامل که چی بشه آخه؟ ؟چرا؟ ما این همه مدت حدود چندسال دورازهم بودیم و قطع ارتباط کامل .اگرایشون می خواست بره سراغ موردهای دیگه که تاالان رفته بود حتی ارتباط دیگه ای هم تاجایی که می دونم برقرارنکرده .تازه حضور من برای اون الان شده مایه ی امیدش .اتفاقا من می خوام این فرصتی باشه بیشتر باایشون رابطه داشته باشم البته رابطه ی هدفمندبه منظور شناخت و بررسی تناسب نه رابطه ی فقط الکی خوشگذرونی و احساسی

2. اصلادوست ندارم اول خانواده شون بیان خواستگاری قبل اینکه خودمون دوتابه نتیجه برسیم که می تونیم باهم یانه .آخه چه لزومی داره ؟خانواده هابیان وسط کنترل اوضاع ازدستم درمیره وباید اون وقت و اون آرامشی رو که باید صرف شناخت هم کنیم صرف سوء تفاهمات و این واون چی گفتن و ...میشه مخصوصاکه من احساسی و حساس و زودرنجم .تازه خانواده هازود دوست دارن همه چی جدی بشه و به نتیجه برسه و فرصت رو ازآدم میگیرن تازه ممکنه بانشدنش هم کلی حرف دربیادولی اینجوری مامثل دوتاآدم بالغ سنگ هامون رو وامی کنیم و تصمیم می گیریم و بعدخانواده ها رو درجریان میزاریم و اگرراضی بودن که ادامه میدیدم واگردیدیم که نه و غیرقابل حله که خب تموم می کنیم (مخصوصاکه درازدواج قبلی شتابزده خانوادهازوداومدن وسط و من خیلی ازانرژیم صرف خانواده شدو....اصلانمی خوام یادش بیفتم خیلی دوران بدی بود)

3.بله حتماازمقالات سایت باید بیشتراستفاده کنم خودشناسی بیشتر و نقاط ضعفی که خودم داشتم البته خیلی دراین مورد دارم فکرمی کنم ولی میدونم کافی نیست و بایدپیش مشاورهم برم

4.چرانمیشه اینطوری به قضیه نگاه کرد که ایشون واقعایک عشق و محبت واقعی به من دارن که حالاتواین دوره زمونه خیلی کمه ؟
راستش این تودلم بودکه بگم به دوستان درسته که باید عاقلانه رفت جلو ولی دیگه خیلی هم نمیشه سنگ بود چرا این احساسات ایشون رو دوستان خیلی بی ارزش و گذری می دونن؟؟اگه بی ارزش بو د و بی اهمیت چراباوجوداین همه اتفاق و این همه سال این احساسات ازبین نرفته ؟؟ وحالاکه ازبین نرفته چرادوستان تحقیرش می کنن چون من فقط یکبارازدواج کردم ؟یعنی ویژگی های شخصیتی وانسانیم به خاطریک ازدواج اشتباه انقدرزیرسایه میتونه بره ؟اصلااین عشق و محبت خودش یک نقطه ی قوت و اطمینان بخش برای من نمی تونه باشه ؟؟

5.پیش مشاور ازهمون اول بریم ؟ هردوباهم بریم یاتنهابرم ؟حتمالازمه ایشون رو هم ببرم ؟

پیشاپیش ازوقتی که برام میگذارید ممنونم.