سلام
آدم یک بار زندگی میکنه و باید اون یک بار اون طور که می خواد زندگی کنه نه اینکه اون طور که براش تصمیم بگیرند زندگی کنه. شما هدفتون رو مشخص کردید ،و این یه نکته ی خیلی مثبت هست برای شما چرا که خیلی از هم سن و سال های شما اصلا به این چیزها فکر نمی کنند . افراد زیادی هم در سنین بالاتری هستند و نمی دانند چرا در یک رشته ی خاص در مقطع فوق لیسانس و یا حتی دکتری دارند درس می خونند.حتی همین بینش شما بوی علوم انسانی میده. اگه به علاقتون احترام بگذارید و در اون جهت تلاش کنید حتما به کار هم میرسید و اگر بهش پشت کنید قطعا بیکار میمونید.
ضمنا به نظر من افراد توی دانشگاه چهار دسته اند : یک دسته افرادی که با علاقه کار می کنند و فقط به فکر یادگیری اند. دسته ی دوم افرادی هستند که بی هدف اند ولی به خاطر نمره درس می خونند و معمولا معدل هاشون هم بالاست. دسته ی سوم افراد باری به هر جهت اند که معمولا یا مشروط شدند یا تلاش برای گرفتن نمره از این استاد و ازون استاد می کنند تا مشروط نشوند و یا معدل های متوسط به پایین دارند. دسته ی چهارمی هم هستند که اون رشته رو کج دار و مریض تموم میکنند ولی از هر فرصتی برای خوندن کتب رشته ی مورد علاقشون استفاده می کنند .خود من جزء دسته ی چهارمم امیدوارم شما جزء این دسته نشوید.
یادتون باشه زندگی یک مسئولیته که خداوند به عهده ی ما گذاشته و باید این مسئولیت رو باتوجه به استعدادها و روحیات و علایقمون به پایان برسونیم . زندگی یک فرصت نیست که لحظه هاش رو بیهوده تلف کنیم
با آرزوی موفقیت و کامیابی