سلام نسیم22 عزیز
اگه 22 سال داری و تا چند ماه دیگه شاغل میشی شرایطت دقیقا مشابه منه! من هم تا چند ماه دیگه ایشالا شاغل میشم تو یه محیط خیلی مردونه،پتروشیمی.من هم جدا خیلی نگران موضوع چگونگی ارتباط با همکارامم.آخه تو ارتباطای سابقم تو دانشگاه و خوابگاه با هم اتاقیام اشتباهاتی داشتم و دوس ندارم تکرار شه مشکل من اینه که توقع همه رو از خودم بالا میبرم همه واقعا عاشق مهربونی و مرام و کمک کار بودنم میشن-جدی میگم این تعریف نیست این مشکله مشکل!!- و بعد مدتی همه ازم توقع خوب مطلق بودن دارن!همه برام درددل میکنن از مشکلاشون میگن مشورت میخوان هم دردی میخوان جوری که دیگه برام سخت میشه ولی دوره دانشگاه و ارتباط با هم اتاقی کوتاهه و میگذره اما کار دیگه فرق میکنه.تصمیمم اینه که به هیچ وجه اجازه ندم حداقل اون اوایل کسی فکر کنه میتونه رو من مث یه دوست خوب حساب کنه!به توام این توصیه رو میکنم.بهرحال سالها میخوایم باهاشون همکار باشیم بعدا حتما مشخص میشه با کی میشه ارتباطو صمیمانه تر کرد.موفق باشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)