توهین به من و خانواده م در بحث های عادی زنا شویی (( دیگه هرچی به زبان ش میرسه میگه ))

[بهار.زندگی]

سلام
به نظر منم تنبیه کردن بچتون کار خیلییی اشتباهیه.
دعوا سر شماس.پسری که پدرشو میخواد.و زنی که شوهرشو میخواد.هیچکدوم اونطور که باید شما رو ندارن.و هرکدوم سعی میکنه ناراحتیش از شما رو سر اون یکی خالی کنه.
من حدس میزنم زنتون به تلافی اون حقارتهایی که از طرف شما حس کرده سعی میکنه با انگ زدن و برچسب زدن به بچتون جبران کنه.میخواد بگه من ... نیستم پسر تو هس که دیوونس.
پسر شما درگیر یه طلاق شده.پدرشو در طول هفته نمیبینه.همه وقتایی که دوستاش پدر دارن اون تنهاس.حتما هرکسی که جریان زندگیتونو بشنوه کلایه ای میکنه درباره شما و همسرفعلیتون نظری میده،و بچتون همه این حرفا رو ضبط میکنه،با ناراحتیا و تنهاییاش قاطی میکنه و براتون پخش میکنه.
همسرتم از جایگاهش مطمءن نیس که با حرف یه بچه انقد به هم میریزه.
برای پسرت بیشتر پدری کن.برای همسرت بیشتر همسری.
هیچوقت تو خونتون دادگاه تشکیل نده.اونم دادگاه دونفره.فقط کینه ها رو بیشتر میکنه.
هیچ وقت پسرت رو تنبیه بدنی نکن.
حرفات رو جوری بزن که حساس نشن.
مثلا:زنت غر میزنه که وقتی نیستی بچت فلانه.تو بگو پسر من خیلیییم پسر خوبیه.ازطرفی مطمءنم تو هم انقد دانا هستی که بدونی با یه بچه تو این شرایط چطوری کنار بیایی.میدونم که میتونی.

تنهایی باهاشون گردش برو.بذار حرف دلشونو بهت بزنن.منتظر آخر هفته نباش.درطول هفته بذار انقد پسرت باهات احساس صمیمیت کنه که حرف دلشو بهت بگه.
زنتم همینطور.
با نظر پوه هم موافقم که بی احترامی به همسر سابقت پسرت رو ناراحت تر میکنه.اون مادرشه.و اتفاقاتی که بین شما و همسر سابقتون افتاده تو ذهن کودکانش راهی نداره