شوهرم زبونی میگه دوسم داره اما باطنا ازم فاصله داره.

[pbsm]

مرسی واحد عزیز که همیشه پیگیر تایپ هام هستی ونظرای خوبتو دراختیارم میذاری.
خب من خیلی از چیزایی رو که دوس ندارم بخاطر همسرم باهاش انجام میدم درموردش نظر میدم انتخاب میکنم خب انتظار دارم اونم همین عملو درمقابل کارم انجام بده اون که میدونه من جز خودش نمیتونم با کسی برم خرید میتونه حداقل اینو درک کنه. حتی خریدای عرسیمون هم حتی یدونشم خودش نبود با بهونه های مختلف

دوس ندارم بحث اونموقع رو درمیون بذارم و درموردش چیزی بگم حداقل میشه بعد یکسال وخورده ایی سال اینو درک کرده باش.
درمورد خانوادش من هیچ مخالفتی نکردم که وام نگیر براشون اما چرا باید ازم پنهون کنه؟!
خانواده من ده جا پول لازم بود بی منت بهش پول قرض دادن خیلی وقتا هم دیگه پس نگرفتن. یعنی جبران نداره کارشون که یه بار براشون کاری کنه!؟ اونم نه اینکه از جیبش چیزی کم بشه فقط واسطه بشه.

من بهش میگم قدرنشناسی.
نه قدر منو میدونه نه قدر زحمتای خانوادم فقط خودشو خانوادشو میبینه.
حساسیت مرد با یه زن خیلی فرق داره مرد زودتر میتونه خانواده زنش رو نزدیکتر به خودش ببینه تا یه زن بخواد خانواده شوهرش رو نزدیکتر از خانواده خودش.
اما این موضوع برای ما برعکس شده.
اگه همینجور بمونه مطمءنم باهم به مشکل میخوریم.