سلام
به نظر من کلید مشکلتون دست خودتونه..خب مادرتون به حرف شما گوش نمیده..توی فامیل یک بزرگتر ندارین که مادرتون روی حرفاش حساب باز کنن؟
شما خودت که نتونستی از صحبت به خانوادت نتیجه بگیری یک واسطه مطمئن پیدا کن و حرفای دلتو باهاش در میون بگذار و ازش بخواه با مادرت صحبت کنه
حتی مثلا می تونی به یک مشاوره رجوع کنی و همه این حرفایی که اینجا نوشتی رو باهاش در میون بزاری و بعد به مادرت میگی مشاوره گفته دفعه بعد خانوادتم بیان(لازم نیست
جزئیات و از زبون شما بفهمن فقط در حدی بگو که حال روحیم خراب بوده به مشاوره رجوع کردم)باید توپ و توی زمین روانشناس بندازی بعد اونا کارشونو بلدن و می دونن چه جوری راضیشون کنن
در مورد خونه مجردی خب خانوادت حق دارن تازه جدا از اون شما باید به فکر حل مسئله باشی نه پاک کردن صورت مسئله.
تازه با این کار اون حس تنهایییت خیلی بیشتر شعله ورتر میشه..
علاقه مندی ها (Bookmarks)