با همکلاسی هایی که هیچ سنخیتی باهاشون ندارم چگونه رفتار کنم؟؟

[عشق آفرین]

عزیزم این تفاوت امری محیطی هست نه شخصیتی. البته که هر انسانی منحصر به فرد و از دیگری متفاوته. به همین دلیل گاهی در وجود خودش احساس تنهایی یا عدم درک از جانب دیگران داره. اما این که میفرمایید در این مورد با همه متفاوتید اینگونه نیست. خیلی دختر ها هستند که با کسی رابطه ای نداشتند. خیلی هستند که این مسائل واسشون عادی نشده و هنوزم حساسن. منظورم از محیطی اینه که الان شما با افرادی سر و کار دارید که حالا به هر دلیلی اینگونه اند. اگر شما بری مثلا حوزه یا مکتب القرآن و دانشگاه معارف و ... میبینید که خیلی ها هستند حساس تر از شما و یا مانند شما فکر میکنند. و این تفاوت محیطی هست.

ولی خب اگر میخواین اذیت نشید باید این تفاوت ها رو بپذیرید. نه اینکه مانند خودشون بشید. قرار نیست همه کپی رایت هم باشن. چه دلیلی داره من مانند شما باشم یا شما مانند من باشید. اگر قرار بود همه یک جور عقیده و یک جور رفتار داشته باشن دیگه چرا خداوند دست به خلقت این همه انسان جورواجور و متنوع بزنه. یه نمونه میزد بس بود دیگه.

حالا اگر ما بریم دانشگاه های اروپا و دوستانمون برن بیچ یا دیسکو ، آنوقت ما هم باید بریم؟ یا وایسیم ارشادشون کنیم که کارتون اشتباهه؟ یا غصه بخوریم اینجا چه جور جای کثیفیه و چرا من متفاوتم؟

یه ضرب المثل هست که میگه خواهی نشوی رسوا، همرنگ جماعت شو..... این واسه کسیه که واسه نگاه مردم و نظر مردم زندگی میکنه و هیچی از خودش نداره. یه فرد منفعل که منتظره مد و رسانه و محیط و جامعه و دوست و خاله و عمه واسش تصمیم بگیرن. یه فرد تقلبی که تقلید دیگرانه. یکی که نسخه ی کپی اجتماع و محیط اطرافشه. چه خوب چه بد، چه منطقی چه غیر منطقی. اما یه ضرب المثل هم هست که میگه خواهی نشوی همرنگ رسوای جماعت شو! اگر به راه و روش خودت از ته دل باور داشته باشی، اگر اعتماد به نفس و عزت نفس داشته باشی، دیگه واست مهم نیست مردم چی فکر میکنن، چگونه رفتار میکنن. میگی چرا من مثل اونا باشم؟ اونا اگه ناراحتن سعی کنن مثل من باشن، من اینم و چیزیو که هستم دوست دارم.
نه به این معنی که آدم غیر منعطف باشه و هرگز تغییر نکنه و انتقاد نپذیره. بلکه پشت کاراش دلیل و منطق باشه، تجربه باشه، یا اگر به خداوند اعتقاد داره، فرمان پروردگارش باشه.

شما فکر میکنید این دوستانتون اپن مایند هستند؟ خیر. 99 درصد افرادی که ادعای اپن مایندی دارن به اشتباه تصور اپن مایندی دارن. چون اپن مایندی در جامعه ی ما به غیر مذهبی بودن تعبیر میشه. در حالی که اگر همین افراد اپن مایند بودن انقدر جبهه ی ضد دین نداشتند. به طرف بگی دین همچین روشو بر میگردونه و میگه خرافاته و دروغه و به شخص دیندار میگه متحجر، بعد میگه من اپن مایندم! در حالی که نیست، چون نمیتونه بپذیره یکی دینداره. چه جور اپن مایندی هست که به دیندار میگه متحجر ؟ در حالی که فرد اپن مایند کسی هست که بتونه به تضاد ها کنار هم پذیرش بده، انتقاد بپذیره، حرف همه ی گروه ها رو بشنوه و خودش هم راه اعتدال و واقع بینانه، چیزی که با فطرت و عقل جور درمیاد برگزنه و کسی رو به خاطر آنچه که هست یا دوست داره باشه شماتت نکنه و اگر حس میکنه کسی مسیرش اشتباهه و کمر همت به نابودی خودش بسته راهنماییش کنه اگر علم و دانشی داره.
حالا ممکنه این اپن ماین فردی مذهبی باشه.

به هر حال باز هم میگم اگر شکی در دلتون هست راجع به هرچیز مطالعه و تحقیق کنید. و اگر به مسیرتون باور دارید اعتماد بنفس و شهامت اینکه خودتون باشید رو هم پیدا کنید.
موفق باشید.