من اصلا متوجه نمیشم دلیل شما برای تردید در بچه دار شدن و این تاپیک چیه؟ خب خودتون و همسرتون که از ابتدا سه بچه می خواستید؛ از نظر عاطفی و مالی هم به احتمال زیاد می تونید ساپورتشون کنید... خب؟
فقط به صرف اینکه همسرتون گاهی موقع عصبانیت سر بچه ها داد می زنه از داشتن بچه سوم امتناع می کنید؟ خب این کار ِهمسرتونو شصت هفتاد درصد مردها انجام میدن! منم بچه بودم وقتی شیطنتای غیر قابل کنترل یا اذیت نا به جا می کردم چند بار پیش اومد که پدرم سرم داد می زد اما در کل عاشق پدرم هستم و جونم به جونش بسته است...
تصمیم به بچه دار شدن یه مساله کاملا شخصیه و حتی پدر مادر آدم هم نمی تونن دخالت کنن که بچه دار شو یا نشو.
شما که یه خانوم بالغ و مادر دو فرزندین باید کمتر در این زمینه منفعل و چشم به دهان دیگران دوخته باشید!
خودتون هم می گید اگه اقدام نکنید ممکنه پشیمون شید!
اگه از نظر روحی آمادگی بارداری رو در خودتون می بینید خیلی هم خوبه. چی بهتر از بچه دار شدن که تو جامعه مذهبی بهش توصیه می کنن؟
والا من از خدام بود یه خواهر تو زندگی داشتم که باهاش درد دل کنم!!!
همیشه دوست داشتم فامیل شلوغ و پرجمعیتی داشته باشیم اما خواست بزرگترای فامیلمون چیز دیگه ای بود و همه شون به یکی دو بچه رضایت دادن:(
ایشالا فرزنداتنتون همه صالح و سالم باشن زیر سایه آقا امام زمان ، خدمت گزار و عصای دستتون بشن و همگی سالیان سال خوشبخت و با عزت و زندگی کنید..
علاقه مندی ها (Bookmarks)