بی حوصلی و بی انگیزگی در زندگیم و مشکلات با همسرم

[باغبان]

مرحله ی 5 :



باید الگوی جدیدی که جایگزین کردیم ، شرطی کنیم ( تکرار کنیم )
با شرطی کردن الگوی جدید ، می توانیم مطمئن باشیم که تغییری که ایجاد کرده ایم، پایدار و هماهنگ می شود .
ساده ترین راه شرطی کردن یک رفتار ، آن است که آن را بارها و بارها تکرار و یا انجام بدیم تا یک مسیر عصبی برای آن ایجاد شود .
باید گزینه ی قدرتمند پیدا کنیم ( برای الگوی قدیمی و منفی خودمان ) - اگر این کار را کنیم ذهنمان این گزینه را به عنوان راه جدید انتخاب می کند ،،
سپس باید آن الگو را تکرار کنبم .
اگر این کار را انجام ندهیم به الگوی قدیمی خودمان بر می گردیم !
نکته مهم این است که ذهن نمی تواند تفاوت بین آنچه که واقعا تجربه می کنیم و آنچه تصور می کنیم قائل شود و تشخیص دهد.





خب حالا باید برای تقویت رفتار جدیدمان ، یک برنامه ریزی زمانی داشته باشیم .
باید از خودمان سئوال بپرسیم :
چگونه می توانیم برای موفقیت خودمان ، به خود پاداش دهیم ؟ ( وقتی که رفتار جدید را داریم انجام و تکرار می کنیم )
مثلا فردی که سیگار میکشه نباید منتظر باشه بعد از یک سال نکشیدن سیگار به خودش پاداش بدهد !
او اگر یک روز هم سیگار نکشید باید به خودش پاداش دهد !
مثلا بجای خوردن شکلات تلخ - بره غذای خوب بخوره !
یا مثلا اگه پول نداره ، حداقل بره جلوی آینه بگه : تو موفق شدی - آفرین :)




بهترین کار این است که ما یک سری هدف کوتاه مدت در نظر بگیریم و وقتی به آن رسیدیم به خودمان پاداش دهیم .
این کار باعث میشه ابن سیستم ها ی عصبی ما فکر کنند :
تغییر == پاداش .



اگر ما به دلفین ها توجه کنیم ، در می یابیم که اگر بهشون بد نگاه کنیم ، به اونها شلاق بزنبم ،، چیزی یاد نمی گیرند.
در واقع تغییر را قیول نمی کنند ،،،
ولی اگر به دلفین ها پاداش بدیم برای هر دستور - بهت لبخند می زنند .
سیستم عصبی ما هم همین طور است ،،
اگر این سیستم تصور کند برای هر تغییر پاداش می گیرید - خب ، براش لذت بخش خواهد بود !




هر الگو و هر رفتاری که جایگزین الگوی منفی قبلی خودمان می کنیم ، باید تکرار بشه ،، در واقع ما با این کارمان ، الگوی جایگزین شده را تقویت می کنیم ،،
چیزی را که نتوانیم تقویت کنیم ، سرانجام از بین خواهد رفت .
می توانیم با تقویت مثبت ، رفتار خود و حتی دیگران را تقویت کنیم ، و هر بار که رفتار مورد نظرمان را ایجاد کردیم به خودمان پاداش دهیم .
ممکن است این پاداش یک هدیه و یا یک گفته تحسین آمیز باشه .



پاداش و تقویت یه فرقی با هم دارنند !
پاداش یعنی اینکه ما یه کاری انجام بدیم - و در قبال آن جابزه بگیریم !
تقویت یعنی ، عکس العمل سریع نسبت به رفتار .

مثلا :
تیم پرسپولیس داره یه بازه فوق العاده انجام میده :)
به نظر شما مربی تیم ، بذاره نیمه اول تمام بشه و به بازیکنان بگه آفرین – و بگه عالی بود !
یا بهتره در حین بازی بازکنان را تشویق کنه !

در رختکن تشویق بشن = جایزه
در حین بازی تشویق بشن = تقویت
در دومی بهتر است چون ما دوست داریم حس تقویت شدن را در الگویی که رخ می دهد را داشته باشیم .
اگر کسی این دو را انجام بده که دیگه عالیست :)


ما باید الگوی جدید خودمان را تقویت کنیم ( میتونه با تلقینات مثبت ، ... باشه )




چیز که خیلی مهم هست ، ما در جایزه دادن به خودمان ، تنوع ایجاد کنیم ،،
در واقع یه برنامه ی متغیر تقویتی ،،
طوری که سیستم عصبی ما این تنوع را احساس کنه .
مثلا کسی که در حال ترک سیگار هست - برای خودش برنامه ریزی کرده هر 7 روز یک بار به خودش جایزه بده ،
( علاوه بر پاداش تقویتی مثل روحیه دادن به خودش – که هر روز باید صورت بگیره )
مثلا بره تو یه رستوران بشینه غذای مورد علاقه اش را بخوره ،،
یا می تونه بره برای خودش یه آب هویچ خوشمزه بگیره بخوره :)
یا .....




-----------------------------------------------------



خب ، برین سراغ دلفین ها

در ابتدای تمرین پرش دلفین ها ، مربیان منتظر می شوند ، تا دلفین ، خودش در آب بپرد،،،
آنها حیوانات را کمک می کنند تا کاری را به درستی انجام دهند،،
سپس به عنوان پاداش ، یک ماهی در اختیار آنها می گذارند .
در واقع ، هر بار که دلفین خودش در آب بپرد و در قبالش مربی به او پاداش داد ، این پیوند عصبی در ذهن دلفین ایجاد می شود که اگر در آب بپرد ، یک ماهی می گیرد !
در واقع مربیان می خواهند به دلفین بگن اگر دلفین خوبی باشی،،کاری که بهت می گم را انجام بدی ،،،یه ماهی بهت می دم :)

در واقع این احساس لذت را برای دلفین شرطی می کنند .
در نهایت ، مربی در صورتی به دلفین جایزه می دهد که بالاتر بپرد ،،
او کم کم با ارتفای استاندارد ، رفتار دلفین را شکل می دهد .
نکته مهم در این جا این است که : اگر همیشه به دلفین جایزه داده شود، ممکن است او به جایزه عادت کند،،،و دیگر نتیجه ی مورد نظر را به وجود نیاورد .
پس در آینده ،،،، گاهی بعد ار اولین پرش ، پنجمین پرش یا بعد از دومین پرش به دلفین جایزه داده می شود ،،
بدین ترتیب دلفین هرگز مطمئن نیست که به کدام پرش جایزه تعلق می گیرد !
این باعث میشه دلفین همیشه تلاش کنه !


این رفتار شبیه رفتار قمار بازهاست ،،،
وقتی که افراد قمار می کنند و برنده می شوند ، متاسفانه از برنده شدن لذت فراوانی می برند .
در واقع یه هیجانی آنها را به جلو سوق می دهد ، اما وقتی مدتی برنده نمی شوند حس قوی تری برای برنده شدن پیدا می کنند


احتمال برنده شدن مجدد ، قمار باز را به جلو هدایت می کند .!
به این دلیل است که افراد به مدت چند ماه به یک عادت بد نمی پردازند ( سیگار – قمار و .....) ،، یک باره تصمیم می گیرند ، فقط یک بار امتحان کنند ،،
در واقع الگویی که قصد دارنند ترک کنند را تکرار و ترک آن را بسیار مشکل تر می سازند !
اگر این گونه افراد یک سیگار بکشند ، سیستم عصبی شان را تحریک می کنند . بدین ترتیب سیستم عصبی آنها،،منتظر ست که در آینده چنین پاداشی را دریافت کند !
این یعنی تقویت منفی - جایزه منفی و ....
ما باید در جایزه دادن به خودمان ( مثبت ) متنوع باشیم
در واقع خودمان را سوپرایز کنیم .



اگر به دلفین ها فقط در پرش دهم جایزه بدیم،، دلفین در 9 پرش اول تلاش زیادی نمی کند،،
ولی اگر در پرش اول و دوم – سپس پنجم – سپس دهم و... اون موقع دلفین همیشه تلاش میکنه .











ادامه دارد