سلام
ببینید شما درباره ی مسائلی با همسرتون بحث میکنید و توقع تغییر دارید که همانقدر برای شما مهم و تثبیت شده هستن ، برای ایشان هم بشکل دیگری تثبیت شدن و قبل از این ده سال شخصیتشون با اون افکار شکل گرفته و کماکان هنوز هم تأثیر میپذیرن.
اینکه شما بارها و بارها درباره ؛
اختلافات اعتقادی بین خودتان، ایشان و خانوادش
اختلافات بنیادی ایدئولوژی
اختلافات فکری سیاسی
سبک زندگی
گفتگو میکنید سبب ایجاد تنش و پرخاش هست. شما باید واقع بین باشین و همسرتون رو بعد این سالها همان که هست بپذیرین.
سعی نکنین ایشون رو تغییر بدین، هیچ انسانی تا خودش قلباً نیتی به تغییر پیدا نکنه، سعی در تغییرش بیفایدست. همانقدر که کسی نمیتواند باورها و افکار شما رو تغییر بده ، شما هم نمیتونید کسی رو ملزم به تغییر کنید حتی همسر یا فرزندتون.
←شما ببنید اگر کم کم با این تفاوت ها کنار می آمدین، تعادل برقرار میکردین و همسرتون رو بعنوان یک انسان اینچنین که هست میپذیرفتین چند تا از مشکلاتتون حل میشد؟ بشمارین
حتی خداوند هم کسی رو اجبار نمیکنه بنا به آیه ی صریح قرآن کریم؛ لا اکراه فی الدین !
همسرتون برای تغییر و آمدن در مسیر درست نیاز به تشویق و دیدن گام های شما دارن نه فشار و سردی بحث های بی نتیجه و ...
یادم هست توی تاپیکای قبل مدتی پیش درباره ی ماجرای استخر رفتن همسرتون نوشتین؛
من رفتار همسر شما و خانواده ی ایشان رو تأیید نمیکنم اما رفتار شما رو هم تأیید نمیکنم. نه انقدر بد پوشش و نادرست و نه با چادر در گرما کنار استخر.
حدود رو فراموش کردین هم شما و هم همسرتون. حالا که همسرتون حاضر به قبول اشتباهات یا کاستی ها نیست و سرعت تغییرش لاکپشتی هست. شما که بارها برای بهتر شدن زندگیتون تلاش کردید و مشاوره گرفتید شما تعادل رو برقرار کنید.
میشد اون زمان با لباس پوشیده و آراسته و رنگ روشن حضور داشته باشین. این قدم کوچک نه حجاب شما رو زیر سؤال میبرد و نه باعث کلافگی از گرما یا ناراحتی همسرتون میشد. از طرفی همسرتون هم وقتی تغییرات کوچک میدید قطعا اون هم سعی میکردم یک تغییر کوچک داشته باشه. ( با توجه به اینکه میگین علاقه ی زیاد به زندگی مشترکتون داره )
برای محیطی که همسر شما در اون رشد داشته چنین رفتارهایی همونقدر غیر قابل قبوله که برای شما قضیه ی استخر غیر قابل قبول هست.
من توصیه میکنم شما سعی کنین گام در راه بهبود بگذارین و تفاوت ها رو بپذیرین. خوشبختی چیزی نیست در یک پوشه گذاشته بشه و روز اول زندگی بشما تقدیم کنن. خوشبختی هنر هست.
برای فرزند آوری هم باید اوضاع مطلوب و فکر کافی پشتش باشه و نمیشه در یک تایم خاص و ضرب الاجل به پاسخ درست رسید. بنظرم فرزند آوری زمانی ارزشمند هست که والدین تغییرات مثبت داشته باشن ولی آمدن فرزند نتها سبب تغییر نخواهد شد بلکه مشکلی به مشکلات گذشته اضافه خواهد کرد.
![]()










علاقه مندی ها (Bookmarks)