پدرم روضه رضوان،به دو گندم بفروخت / ناخلف باشم اگر من به جویی نفروشمنوشته اصلی توسط مدیرهمدردی
البته ما شنیده بودیم که سیب بود، نه گندم!
..........................................
از شوخی گذشته:
« لقد خلقنا الانسان فی کبد»
"همانا ما انسان را در رنج آفریدیم"
در سوره انشقاق آیه 6 نیز آمده است ای انسان تو در بستر رنج خدا را ملاقات خواهی کرد. این گونه آیات یا روایتی از علی «علیه السلام» دنیا، خانه است که با درد و رنج پیچیده شده (نهج) نشانگی سیر متحل زندگی انسان و دنیاست. از خانه تنگ و تاریک جنین تا نوجوانی و جوانی و پیری و مرگ پیوسته آدمی درگیر با مشکلات و رنجها همراه است و به هیچیک از فضلها نیز نمیتوان دل بست . نه بهاهرش ماندنی و نه زمستانش پایدار است و این ویژگی زندگی یکی از خصوصیات مثبت زندگی است. چون از آنجا که دنیا منزل است و نه مقصد، پس باید طبیعت دنیا طوری باشد که آدمی احساس آرامش نکند، البته تا حدّی که وابسته شود. و میبینید که با همه این مسائل و مصائب چگونه همه ماندهایم
مرا در منزل جانان چه جای امن و عیش چون هردم
جرس فریاد بسی میدارد که بربندید محملها
با این همه تصور نکنید که مؤمن در دنیا آرامش ندارد. مؤمن با پیوند با خدا و شناخت هدف خود و طبیعت دنیا در شکم رنج راحت است و خشنود به خواست خدا، و سعادتمند واقعی این انسان است.
برگرفته از
jawab.ir








پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)