شکستن سخته اما نساختن آسانتره ، پس نسازیم که مجبور نشیم رنج شکستن ساخته های ناساز را به دوش
بکشیم ، چون در این مقوله بخشی از وجود خود ما نیز می شکند ، غرورمان ، اعتمادمان به خود و توانائیهایمان ، چه
بسا باوری در ما و ... بشکند .
پس بت نسازیم نه فقط از آدمها ، بلکه از هر چیزی بت نسازیم تا خود را مجبور نشیم بشکنیم ، که این بتها در درون ما
خانه می کند ، دل ما بتکده می شود و تکه های شکسته این بتهایی که می شکنیم گاه دل ما را پاره پاره می کند .
پس دل خود را نه بتکده که حرم امن از هر بتی سازیم تا آرام باشیم و فارغ و شاد.
.









.
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)