حساسیت های من به خانواده ی شوهرم که خواب و خوراک رو ازم گرفته

[ژپتو]

تازه اول زندگیتونه اینجوری ناراحت شدین؟:)
شما باید تا آخر عمر در کنار هم زندگی کنین باید صبرتونو ببرین بالاتر
باید به وضعیت روحی و مالی همسرتون هم توجه کنین
آیا از نظر مالی مستقله یا از روحی به خانوادش وابستست
اگه از نظر مالی مستقل نیست که باید حق داره بنده خدا. شما هم باید برای زندگیتون صبر کنین تا از نظر مالی اوضاعش درست بشه
از نظر روحیم همینطور ، باید یواش یواش از نظر روحی هم مستقل بشه
چون هر دو جوانین و تازه ازدواج کردین مطمئنا هم شما و هم ایشون به خانواده ها وابسته هستید
در کل هم استقلال در امور مالی و هم کم شدن وابستگی ها نیاز به زمان داره و شما میتونین با صبر شرایط رو اونجوری که میخاین شکل بدین
درباره مسافرت دو نفره هم اگه از نظر مالی مشکل ندارین در یک موقعیت خوب و در ارامش با همسرتون حرف بزنین و بگین که دلتون میخاد به یک مسافرت دو نفره رمانتیک برین(از این حرفا دیگه).خانوما که از این حرفا خوب باید بلد باشن.البته آقایونم باید بلد باشن :دی
در کل وضعیت همسرتونو در نظر بگیرین و باهاش صحبت کنین.کسی از صحبت کردن تا حالا ضرر نکرده.البته به شیوه صحبت کردن بستگی داره
سعی کنین دیدگاهتون رو به خانواده شوهرتون هم عوض کنین.چون یک عمر میخاین با شوهرتون زندگی کنین و شوهرتون هم خانوادشو دوست داره و شما نباید بینشون فاصله بندازین همینطور خانواده خودتون.بهتره سعیتون هم شما و هم همسرتون این باشه که خانواده روابط صمیمانه تری با هم داشته باشن