شیدا جان همین کوه و استخر رفتن نیاز به دوست داره همیشه تنها میرفتم استخر ولی یه خرده که شنا میکردم حوصله سر میرفت.چند بار کوه برم تنهایی؟؟؟ شاید دفعات اولش خوب باشه ولی وقتی آدم تنها باشه دیگه حوصلش نمیکشه پاشه بره کوه. 4 سال کلاس زبان رفتم فقط یه بار یه نفر منو به یکی از آشناهاشون معرفی کرد که جور نشد یعنی اونا از من خوششون نیومد استنباط خودم این بود که از ظاهرم خوششون نیومده بود.نوشته اصلی توسط شیدا.
ما روابط خانوادگیمون هم گسترده نیست یعنی فقط با فامیلای نزدیک رفت و آمد داریم . نه دوست خانوادگی داریم نه آشنا نه حتی با همسایه هامون آشناییم. این دیگه دست من نیست پدر و مادرم اینجوری دوست دارن. من که نمیتونم وادارشون کنم که مثلاً با دخترخاله مامانم هم رفت و آمد داشته باشیم وقتی مامان بابام نمیخوان.
در مورد سوال آخرت اگه کسی ازم بپرسه چرا تا حالا ازدواج نکردم میگم موقعیت زیادی تا حالا پیش نیومده که یا اونا نخواستن یا من.(یادش بخیر جوون تر که بودم یه چند تا خواستگار داشتم البته با معرفی فامیل ولی چون اون موقع کوچیکتر بودم و به ازدواج فکر نمیکردم اصلاً رد کردم البته خب معیارهای مطلوب منو نداشتن اونا)
- - - Updated - - -
حرفاتو قبول دارم این مورد آخر همین پسره که رفت مدام میگفت تو از زیبایی چیزی کم نداری (حالا نمیدونم راست میگفت یا برای دلخوشی من بود!!!!) میگفت اعتماد به نفس نداری. چند بار خواستم برم پیش روانشناس برای همین مشکلم ولی پشیمون شدم چون فکر نمیکنم اثربخش باشه دکتر میشینه یه سری حرف امیدوار کننده میزنه بهم و فقط همین. بعدش من میام خونه و ممکنه نصف حرفای اونو فراموش کرده باشم . خودم دوست دارم با بالا بردن مهارتهام خودمو درمان کنم. مثلاً من خیلی دوست دارم نقاشی کار کنم (یه خرده هم هنرشو دارم). حالا به نظر شما روانشناس میتونه بهم کمک کنه یا همین روشی که خودم گفتم یعنی خوددرمانی از طریق یاد گرفتن یه سری مهارت؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)