ممنون كه جواب دادين . راستش توي دوران عقد و نامزدي ما از هم دور بوديم. شهرامون خيلي از هم فاصله داشت و ما ماهي 1 بار همديگرو ميديديمو فرصتي براي اين بحثها نبود . ولي كم كم مشكلات بيشتر شدن . قبلا هم گفتم همسرم خصوصيات مثبت هم زياد داره واقعا به فكر زندگيه. كاريه و قابل اعتماد از هر نظر تنها موردي كه اذيت كننده شده رفتار پرخاشگرانشه كه خوب اگر خودم آدم آرومي بودم قطعا تحمل بيشتري مي‌كردم. مشكل اينه كه منم واقعا تو اين مدت عصبي شدم و تحمل توهين روندارم. دوست دارم بيشتر از اينها دركم كنه. وقتي با هم از سركار ميرسيم خونه بياد كمكم كنه تا منم زودتر كارهام تموم شه و استراحت كنم. اگر اعتراضي كنم معمولا جوابش اينه كه اگر نميتوني انجام نده. يعني غذا درست نكن خونه رو مرتب نكن ولي از منم نخواه كمك كنم چون خسته‌ام

- - - Updated - - -

مشکل ایشون از اونجایی که تو خونواده شکل گرفته ریشه ایه و باید اروم اروم با رفتارای مناسب و صحبت کردن باهاش این خصلتشو توش کمرنگ کنی .اثرشو تو زندگیت میبینی[/QUOTE]



واقعا ميشه اثرش رو ببينم؟ گاهي فكر ميكنم كه هرگز حاضر نيستم بچه‌اي داشته باشم دوست ندارم تا با اين خصلت‌ها بزرگ بشه.