آدمها وقتی از طریق واسطه میفهمن که یکی دوستشون داره، براشون یه طعم شیرینتری داره...
یه کسی مدام بهتون میگه دوستتون داره... باور نمیکنید... یه روز میرید اتاقش باهاش کار دارید... اونجا نیست... دفتر خاطراتش باز روی میزه... کنجکاو میشید... میرید جلو و چند برگی رو عقب جلو میکنید... میبینید تمام خاطرات اون آدمید!
دیگه لازم نیست بهتون بگه دوستتون داره... حتی اگر بگه ازتون متنفره باز هم میدونید که عاشقتونه!
سعی کن راهی پیدا کنی که غیر مستقیم بهش بفهمونی که دوستش داری... جلوی بقیه ازش بگو... بذار بقیه حرف برسونن... عکسش رو بذار توی کیف پولت... دفتر خاطرات درست کن... توی تولدش یه حرکتی انجام بده... یاد قدیم کن و ...
تو خانمی، تو این هنر رو داری، پس هنرت رو به خرج بده...
و بدون که چشمهی یخ زده از درون ذوب میشه... ممکنه روزها، هفتهها، ماهها طول بکشه اما بدون که این یخ داره آب میشه ولی چون تو لایهی بیرون چشمه رو میبینی فکر میکنی هیچ تغییری نکرده، به آستانهاش که برسه میشکنه...
مثل آفتاب بهاری، نم نمک چشمهی یخ زدهی قلب مردت رو آب کن...
وقتی هم نینی آوردی شیرینی ما و دوستان یادت نره!
علاقه مندی ها (Bookmarks)