ممنون دوست عزیزم بابت جوابت.تا مدتی قبل از زندگیم لذت می بردم
اما مدتیه اونقد توی زندگیم مسائل مختلف پیش میاد که دیگه واقعا نمی تونم
من چندین و چند بار تا نزدیکی مرحله ی انتخاب رفتم.اما هر کدومش به نحوی نشده.دیگه خسته شدم از بس به خودم القا کردم قسمت نیست.
میدونم عدم حضور خیلی ها بهتر از وجودشونه.اما.....
روحم درگیره.زیادم درگیره.نمیدونم این مقوله ی انتخاب که برای خیلیا مثلا خواهر خودم اینقد با روند منطقی پیش میره،چرا برای من تا این حد چالش برانگیزه
اگه کسی نبود میگفتم که نیست.اما الان که هست و تا مرحله ی پذیرش میرم و متوجه دردسر هاش میشم اذیت کننده س.
این تنهایی که من الان دارم سازنده نیست