سلام عزیزمنوشته اصلی توسط maryam123
من اصلا به این موضوع اعتقادی ندارم که بچه باعث میشه مشکلات حل شه .اصلا اینطور نیست. اتفاقا شاید مشکلات رو بیشتر هم بکنه ولی عزیزم منظورم این بود که آیا میتونم به تغییراتش تو این 4ماه اعتماد کنم؟ با خودم میگم کسی که بتونه خودشو چند ماه کنترل کنه، پس اگه بخواد میتونه همیشه این کنترل رو روی خودش داشته باشه. درثانی گاهی با خودم فک میکنم شاید این مسائل چندان مهم نیستن و من خیلی سخت میگیرم آخه وقتی بعضی مشکلات رو میشنوم یا بعضی تایپیک های دوستان رو میخونم با خودم میگم تو مشکلت اونقدام بزرگ نیس که به جدایی فک میکنی. نظر شما چیه ؟ آیا واقعا من زیادی حساسم؟
در پاسخ به سوالاتون:
چند ماه بعدش که من با شوهرم یه بحث حسابی کرده بودیم و من برای خواهرم درددل کردم ، اون یهو از دهنش پرید. منم که خودم اون روز شک کردمه بودم،پاپیچش شدم تا بالاخره بهم گفت. خواهرم مجرده و 18 سالشه. پوشش خونوادگیمونم خیلی معمولیه من و خواهرم مانتویی هستیم ولی مامانم چادری. من از این موضوع کاملا مطمئنم ولی به شوهرم چیزی نگفتم آخه نمیخوام حرمت بینمون بشکنه.
از راهنماییت خیلی ممنونم عزیزم. برام دعا کن
علاقه مندی ها (Bookmarks)