از دست خودم خسته شدم و دائم فکر میکنم دارم پیر میشم

[shapoor]

سلام دوست عزیز به همدردی خوش آمدید.

مشکل شما طوری هست که برای حلش صد در صد خودتون باید اقدام کنید.
اول از همه این که من نفهمیدم که این پیر شدمو از کجا آوردید؟ شما الآن فقط 28 سالتونه پس تفکر شماست که شمارو پیر کرده. مادر خود من پنجاهو خورده ای سالشه ولی تا همین یه سال پیش کلاس زبان می رفت یعنی میخوام بگم تفکر مادرم اینه که برای هدفش هنوز دیر نیست و برای باقی عمرش به زبان انگلیسی نیاز داره پس میره کلاس. حالا شما اولین کاری که می کنید اینه که با این تفکر مقابله کنید چون تفکر شماست که از بس به خودتون القا کردید پیر شدید تنبلی شمارو هم تشدید کرده. همین طور آرزوی مرگ برای کسانیه که بی هدف زندگی می کنن. وقتی شما به خودتون میگید هیچی از زندگی نخواه خب بایدم ارزوی مرگ بکنید چون فقط یه مرده می تونه چیزی از زندگی نخواد.

برای شروع: هر کاری که به ذهنتون میرسه که دوست دارید انجام بدید و خوشحالتون میکنه بلا فاصله شروع کنید و به تنبلی و افکار منفی اجازه ی رشد ندید و بعد کم کم کارایی که دوست ندارید ولی موظف به انجامش هستید مثل تمیز کردن خونتونو انجام بیدید. برای بیکاری هم این مشکل جدیدی نیست. به نظرم اگه علاقه دارید و امکانش هست به تحصیل ادامه بدید و برای ارشد بخونید. به محض اینکه زندگی شما با هدف همراه بشه افسردگی شما هم بهتر میشه.

[neda92]

سپاس از جوابتون
اما این فکر حالمو خراب میکنه که دو سال دیگه من مرز 30 سالگی رو رد میکنم و هیچ چیزی تو زندگیم ندارم الان یکی دو ساله دارم به این قضیه فکر میکن
الان به خودم میگم اگه 2 سال پیش که این فکر شروع کرده بود به داغون کردنم یه کاری انجام میدادم شاید به یه چیزی میرسیدم اما الان دیگه دیره
و همینطور هر سال زندگیم رو دارم تموم میکنم بدون بدست اوردن چیزی
واقعا 28 سالگی دیر نیست یه آدم 28 ساله که هیچ چیزی نداره که نه بهش بباله نه دلش بهش خوش باشه نه بهش افتخار کنه
من قبل عروسیم یه سال رفتم کلاسای تخصصی شبکه و در حقیقت دوباره پولای بابامو ریختم دور
تموم مدتشو عین چهار سال دانشگام فقط رفتم کلاسو جزوه نوشتم و کپی زدم و شب امتحان خوندم
بدون اینکه چیزی یاد بگیرم فقز میرم تو کلاسا و مینویسم اما به خونه میرسم حوصله مرور ندارم و تل انبار میشه واسه شب امتحان
با رفتن کلاس تخصصی شبکه هم چیزی بارم نشد من هیچی بلد نیستم

با این اوضاع چطور برای ارشد بخونم گیریم قبول شدم چطور تو دانشگاه بخونم و مهمتر از همه و عذاب آورتر از همه چطور پایان نامه بنویسم
اونم رشته سخت کامپیوتر
من الان حافظم خیلی ضعیف شده قبلا جمع و تفریق های چند رقمی رو راحت تو ذهنم حساب میکردم اما الان واسه 2+2 هم باید ماشین حساب پوشیمو روشن کنم!

واقعا نمیدونم چکار کنم

از ظرفی وقتی کمی حالم خوبه به خودم میگم ببین ندا اگه الان شروع کنی 2 سال وقت داری تا 30 سالگی حتما تو این 2 سال چیزی واسه بدست اوردن هست و پیداش میکنی و بدستش میاری
اگه الان نجنبی این دو سالم بگذره مثل دو سال قبلی که گذشت الان درباش فکر میکنی باز به چیزی نمیرسیا

اما فقط درحد حرفه به عمل که م

- - - Updated - - -


اما فقط درحد حرفه به عمل که میسه میگم روزای من در حد ثانیه میگذره پس دو سال یعنی دوماه و من دوماه چی یاد بگیرم
وقتی هیچی از رشتم بلد نیستم از کجا شروع کنم حالا ارشر هیچی من چیزی بلد نیستم که باهاش بتونم برم جایی سر کار
همه جا تخصص میخواد اما من حتی یه برنامه خیلی یاده حتی به زبان ++c هم بلد نیستم بنویسم هیچ نرم افزار حسابداری یا گرافیکی رو بلد نیست

من هیچی نیستم من هیچی نیستم من خسته ام خیلی خسته اشکم دراومد