دوست خوبم،اینکه رابطتو شروع کردی اشتباه خیلی بزرگی نبوده،اگه این رابطه رو به مسیر اشتباه ببری اشتباه خیلی بزرگتریه،ببین چون شما میگی که اصلا ندیدینش و فقط از راه مجازی با هم بودین،یعنی به اشتباه دچار رابطه ی احساسی شدین(از نظر دوستی مشکل ندارها،مشکل اینه که احساساتت وارد شد)
چون دیگه احساساتت وارد شده،یا باید کلن رهاش کنی که در اینصورت حتما روحیت افت میکنه و احساس خوبی بهت دست نمیده،یا باید باهاش ادامه بدی که به نظرم فعلا مورد دوم بهتره
اول از همه سعی کن برا یه بارم شده ببینیش،و ببینی همون پسر رویاهات(البته رویای عاقلانه ها)هست یا نه،اگه که نبود(رفتارش،برخوردش،ظاهرش) خیالت راحت میشه و رهاش میکنی
ولی اگر بود چون به اشتباه رابطتتو شروع کردی(احساساتت وارد شده و وابستگی پیدا کردی اونم به خاطر مجازی بودنشه)روز بعدش بهش خبر بده که بیاد خواسگاری(هشدار:برای بار دوم هرگز بدون اطلاع خانواده نبینش)،مث دخترای گل شماره خونتونو بهش بده،و بعدش دیگه مهم نیس چون مادرش زنگ میزنه به خونتون و میگه میخوایم بیام خواسگاری(خونه ای که دختر داره همیشه خواسگار میاد دیگه) قرار نیس تو چیزیو برا خانوادت توضیح بدی که خجالت بکشی،فقط بگو یه آشنایی باهاش داری
بقیش دیگه فعلا به شما ربط پیدا نمیکنه میگی چطور؟
بزار بیان خواسگاریت،اون وقت که خونوادت هم متوجه شدن و یه سری تحقیقات انجام شد و پسره از نظر اونا هم تایید شد،بعدش باید ارتباطتو باهاش بیشتر کنی و ببینی واقعا همونیه که میخوای یا نه؟(با در نظر گرفتن شغل و تحصیل و در آمد و ظاهر و هر چیزی که ملاک میتونه باشه برات)دیگه تو این مرحله سعی نکن احساسی تصمیم بگیری،چون زندگیت به این تصمیمت وابستس،پس تو این مرحله هم سعی کن اولش با عقلت قضاوتش (همون ملاکا) بعد از اینکه از نظر عقلی برات تایید شد،دیگه برو سراغ قلبت که آیا واقعا از بودن در کنارش لذت میبری یا نه؟که قلبت گفت نه،همه ی مراحل قبل از بین میره وخیلی راحت(چون با قلبت ردش کردی)میتونی رابطتتو تموم کنی(تو این تصمیما زیاد به فکر اینکه اگه من ردش کنم اون چه بلایی سرش میادو اینا رو نکن چون زندگی خودت از همه مهم تره و باید از زندگیت لذت ببری و ایندتو اون جور که میخوای بسازی) و اگرم که قلب اوکی گفت که دیگه
ایشالا مبارکت باشه