سلام
من هم دقیقا با همین موضوع درگیر بودم و با دختری که 6 سال از خودم بزرگتر بود آشنا شده بودم و این آشنایی 4سالو 3 ماه طول کشید توی اوندوران من فقط به ساختن بعد ازدواج فکر میکردم و به اینکه چرا این رابطه رو دارم ادامه میدم نبودم.من به همراه خونوادم 3 جلسه هم خاستگاری رفتیم ولی به خاطر مسائلی که ممکنه از حوصله شما خارج باشه این موضوع تموم شد و الان که چند ماه ازین جدایی میگذره تازه فهمیدم که اگر این اتفاق میافتاد هردومون ضرر میکردیم و همیشه حسرت گذشته رو باید میخوردم با اینکه ما واقعا همدیگه رو دوست داشتیم و شاید یکی از دلایلی که من به این جدایی تن دادم دوست داشتن طرف مقابلم بود چون یه خانم با شرایط جامعه خیلی براش سختره که از همسرش جدا بشه تا آقایون و کلا خراب کردن یه رابطه خیلی راحت تر از خراب کردن یه زندگی با چندتا بچه خواهد بود
- - - Updated - - -
الان به نظرم نباید به مسائل گذشته فکر کنی چون باعث نا امیدی میشه الا باید به فکر راهکار باشی و اینکه بتونی از زندگی لذت ببری و اون حس عاشقانه قبل ازدواج رو زنده کنی که اینم راه های مختلفی از جمله زنده کردن خاطرات رفتن به جاهایی که اون روزا میرفتید و ازین قبیل کارا.نوشته اصلی توسط arezooagh
سلام دوستان
می خواستم تجربه شخصی خودم رو اینجا بگم و بدونید که تفاوت سنی چیز کمی یست!
من 8 سال از شوهرم بزرگترم 30 سالم بود و شوهرم 22 ساله که 5 سال پیش با هم ازدواج کردیم
پیش مشاور قبل از ازدواج هم رفتیم و گفت که این ازدواج ریسک بالایی داره ولی ما عاشق و معشوقو ... گفتیم نه کنار میایم و نمی ذاریم مشکل ایجاد بشه جفتمون هم مجرد بودیم اون موقع!
الان بعد از 5 سال هر بحثی پیش میاد شوهرم میگه من جوونیم رو پات گذاشتم!انگار من سن مادر یا مارد بزرگش رو دارم! تازه از نظر فیزیکی و چهره اپایین تر از سنم می زنم و اگر عکس دو نفره ما رو ببینن بالای نود درصد میگن هم سنین!
این در حالیه که اصلا سعی نکردم نقش حمایت کننده رو بازی کنم و همیشه سعی کردم خودش رو به اصطلاح مرد خونه بدونه و اقتدارش رو حفظ کنه! الان هم کارممون بیخ پیدا کرده و ممکنه به جدایی هم بکشه!
خواستم بگم مسئله سن رو اصلا شوخی نگیرید
علاقه مندی ها (Bookmarks)