باید یک یا چند همبازی مناسب برایش جور کنید تا هر روز با آنها بازی کند. خواهرزاده من هم در محیطی قرار دارد که تنها کودک خانواده است. اما خوشبختانه ما شرایط ارتباط مداوم و راحت با همسالان خودش را فراهم کردیم و او در ارتباط مشکلی ندارد.
اینکه برای همه کارهایش به بزرگترها متکی است بیشتر اشتباه بزرگترها است. چون ناخواسته و از روی محبت دوست ندارند بچه اشتباهی کند و ناراحت شود. به طور ناخواسته همه چون دوستش دارند ، می خواهند کمکش کنند که همه کار یاد بگیرد. در حالی که کودک باید اجازه اشتباه داشته باشد. باید بعضی کارها را خودش انجام دهد و مدام تکرار کند تا عاقبت بتواند.
نکته دیگر این که اصلا به بچه نگویید ما در بچگی مان فلان جور بودیم و تو هم باید همان طور باشی. اصلا نگویید دوره زمانه عوض شده و بچه های این زمانه فلان هستند. اگر هم تفاوتی باشد کاملا طبیعی است و مقتضای زمان است.
علاقه مندی ها (Bookmarks)