تمایل به نداشتن فرزند و پدر نشدن!

[Elena1994]

خیلی ها هستن که همینطوری هستن

اما شاید نظرتون عوض بشه منم قبلا خوشم نمیومد اما الان که فکر میکنم میبینم به زندگی و آینده هدف میده ..

اگه فرزندی نداشته باشم زندگیم فقط میشه کار ، خونه ، خواب ، غذا و همین داستان ادامه داره و واقا زندگی تکراری میشه..

اما اگه فزندی داشته باشم اول از همه زندگیمو میزارم براش و زندگیم پر ارزش تر میشه چون میدونم فقط مال من نیست ، پس تلاش میکنم تا اول تاتی راه بره ، یه دوره دیگه تجربه اینکه حرف بزنه ، دوباره برا فرستادن به مدرسه ذوق میکنم ، بعدشم نوجوان میشه و میره کلاس و درس ، بعدشم جوون میشه و میره پی زندگی خودش بعدش از دور نگاش میکنم افتخار میکنم بهش دوسش میدارم و ..

همه این کارا زندگیمونو هدف دار میکنه و باعث میشه بیشتر تلاش کنم تا زندگی بهتری برا خودم و خانوادم بسازم ، اما اگه اینطور نباشه فقط یه سیر تکراری رو طی میکنیم و در نهایت خسته میشیم و ممکنه به انحراف نیز کشیده بشه ..

اما داشتن فرزند زندگی رو هدف دار و زیبا میکنه و رابطه خانواده رو مستحکم تر ..

ولی خب نداشتن فرزند و تمایل به نداشتن آن نیز اگه دوطرفه باشه مشکلی پیش نخواهد آورد خیلی ها هستن تا آخر عمرشون تنها و دونفری سر کردن و خوشحال بودن..

[نوروزیان.]

یک مرد وقتی بچه دار می شود عوض می شود. هورمون های بدنش تغییر می کند و حس محبت و عشق به فرزندش پیدا می کند. حس عجیبی است دیدن نوزادی که از گوشت و خون خود آدم به وجود آمده است. باور کن وقتی مردی بچه اش را بغل می کند و صورتش را به خودش می چسباند حسش عوض می شود. به طور طبیعی و فیزیولوژیک و همچنین روحی این تغییر اتفاق می افتد. دیگر حتی از اینکه کمی شیرخوردن بچه به تاخیر افتاده ناراحت می شود.

- - - Updated - - -

حس پدری تجربه کردنی است .