سلام
خیلی ممنون هستم از اینکه نظر دادید.
هدف ما این بود که اول یک شناخت کلی پیدا کنیم و اگر با هم همخوانی داشتیم بعد خانواده ها با هم ملاقات کنند. 3 جلسه دیدار حضوری داشتیم که ایشان با برادرشان آمدند. بعد هم ارتباط تلفنی.
الان هم ما هر دو سوالاتمون را از هم پرسیدیم و به شناخت کلی از هم رسیدیم. نظرمون در مورد ازدواج مثبت هست. حتی مادرم هم ایشون را دیده و باهاشون صحبت کرده. اما فقط فکر میکنم بهتره در مورد عقد رسمی عجله نکنیم تا کاملا از شروع یک زندگی دو نفره مطمئن بشیم. شش ماه ارتباط قبل از عقد رسمی زمانی بوده که من در نظر داشتم و ایشون هم موافق هست. دلیل علنی نکردن قضیه هم این بوده که نمیخواستیم تا به یک تصمیم کلی نرسیم فامیلها و دوستان و ... خبردار بشن. تا الان هم مشکلی نبوده و ارتباطمون تلفنی بوده. مساله ای که گفتم در دو هفته اخیر پیش اومده.
من فکر میکنم ایجاد کشش عاطفی بعد دو سه ماه ارتباط مداوم بالاخره پیش میاد و امر معمولی هست و اصلا نمیپذیرم که ما باید با هم قطع ارتباط کنیم و اصلا نسبت بهم ابراز علاقه و صمیمیت نکنیم. البته درست میگید و ایشون هم خودش نگرانه ایجاد وابستگی قبل از عقد هست و من سعی میکنم که دیگه تا قبل از خواستگاری رسمی در یکماه آینده ارتباط حضوری نداشته باشیم. و بعد هم تا عقد رسمی ارتباط جسمی را کم کنیم. ولی سوال:
آیا باید خیلی سریع (در عرض 2 ماه) عقد کنیم و بعد تازه سراغ شناخت و عواطف بریم که ممکنه تازه بفهمیم در مورد هم اشتباه میکردیم. و بعد طلاق و جدا شدن در عین اینکه افراد زیادی از این قضیه مطلع شدن اصلا مطلوب هیچیک از ما نیست.
یا اینکه رابطه غیر رسمی اما با موافقت خانواده داشته باشیم تا نسبت به ارتباط با هم اطمینان بیشتری پیدا کنیم و بعد وارد صیغه محرمیت و عقد و رسمی کردن رابطه بشیم. در اینصورت حتی اگر وابستگی ایجاد بشه و بعد جدایی به نظر هر دومون بهتره چون حداقل اسم من روی ایشون نمونده و دیگه پشت سرمون حرف و حدیث نیست. اما آیا ممکنه چنین ارتباط طولانی مدتی (6ماهه) داشت و وارد فاز احساس نشد؟ میشه 6 ماه خیلی رسمی با هم صحبت کرد؟ اصلا اگر 6 ماه که هیچ یکسال هم خیلی رسمی با هم در ارتباط باشیم میتونیم به شناخت از هم برسیم؟
آیا راه حل قضیه "صدمه خوردن از وابستگی قبل از عقد رسمی" این هست که بعد 1-2 ماه از آشنایی عقد رسمی کنیم و تازه شروع کنیم به شناخت هم؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)