ما توی 2 تا شهر جدا زندگی میکنیم و دیر به دیر همدیگه رو میبینیم. من تا حالا هزار بار پیش قدم شدم. و بعصی وقتا به شوخی بهش میگم من هیچ غروری ندارم .اما این شوخی نیست این یه واقعیته از بس التماس و معذرت خاهی کردم و منتشو کشیدم فکر میکنم از زنیت خودم دور شدم. من واقعا اشتباهه اونچنانی نکردم که مستحق این همه خار شدن باشم.
دنبال این هستم که اون بفهمه منو انقد تو ودعواها تحقیر نکنه. من قراره مثلا بتونم یه مادر واسه بچه هام بشم.
یه چیز دیگه که هست وقتی قهر میکنه و میگه جدا شیم اگه من مدام بهش اس ام اس ندم یا زنگ نزنم و قربون صدقش نرم کلی شاکی میشه و میگه کجا مرده بودی.