چند تا توصیه بهتون می کنم.
1- در مورد ایشون قضاوت قبلی نداشته باشید. اینکه با یکی از دوستانشون قطع رابطه می کنن دلیل نمیشه که با شما هم همین طور باشن.
2- چه وقتی واقعا بحثتون میشه و چه وقتی می بینید دارن به قول خودتون دعوای سوری راه میندازن و الکی بهانه میگیرن، سکوت کنید و نزارید بحث ادامه پیدا کنه. می تونید بعدا زمانی که هر دو آروم و شاد هستین در این مورد باهاشون صحبت کنین.
3- اینکه پیش اومدن یه بحث بیهوده رو به روی خودتون نیارید یا برید خونشون منت کشی نیست؛ به شرطی که همیشه این کارو تکرار نکنید. دلیلی نداره اینقدر به همسرتون وابسته باشید. علاقتون رو درک می کنم اما کار درست رو بکنید نه کاری که دوست دارین. تحمل کنید و چند روزی سراغشون نرید تا دلش براتون تنگ بشه.
4- اگه این وضعیت ادامه پیدا کنه بعدها در زندگی مشترک به مشکل برمی خورین. می تونین قهر نباشین اما رفتارتون سرد باشه. به این شکل که نگید از چی ناراحت هستین و به ظاهر دعوا رو فراموش کنید اما ناراحتیتون رو تو چهره و لحنتون بروز بدین تا وقتی که ازتون علتش رو بپرسه و بعد (با ناز و نه با بحث منطقی!) بهش بگین که از طرز برخوردش ناراحت شدین. این طوری ناخودآگاه به عذر خواهی میکنه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)