ابراز علاقه کردم ولی نفهمیدم نظرش چیه

[-alone]

سلام برادر

خواهش می کنم از این مطلب که برایتان می نویسم نرنجید. واقعا مثل این که برادر کوچک خودم باشید می نویسم.

فکر می کنم نه در شما نه در ایشان درایت لازم برای تشکیل خانواده دیده نمی شود. واقعا برایتان زود است. اگر حالا ازدواج کنید دچار مشکلات شدید می شوید. جوانی تان در مسائلی که هنوز بلد نیستید حلشان کنید تلف می شود. از هم متنفر می شوید و به هم صدمه می زنید. به خودتان و خودش و پدر و مادر هردو تان رحم کنید و صرفنظر کنید.

آن طرز ابراز علاقه از طرف شما ( بدون سنجیدن عواقبش وبا احساسات تند و بدون فکر کردن به جنبه های واقع بینانه ازدواج ) اصلا منطقی و بالغانه و بزرگسالانه نبود. این که تا گفتند دوست پسر دارند در پاکدامنی شان شک کنید و... در جهت مخالفی احساس تند پیدا کنید هم اصلا رفتار پخته ای نبود.

این که ایشان گفته اند دوست پسر دارند هم نشانه حد اعلای توی باغ نبودنشان است!!!
طفلکی گویا آن قدر بزرگ نشده که بفهمد اولا حرف در فامیل می پیچد و دست مردم بهانه نباید داد که پشت سر آدم حرف بزنند و آبرو چیزی نیست که وقتی ریخت بشود جمعش کرد و مثل این که قبل از حرف زدن اصلا قکر نمی کند..

من اصلا فکر نمی کنم این طفلکی دوست پسر داشته باشد. احتمالا یکی از پسرهای کلاسشان یک بار گفته خانم فلانی خودکارتان را لطفا قرض بدهید به من !!! بعد گفته خودکارتان چقدر خوب می نویسد و... و یک چیزهایی در همین حدود ... و باقی اش را خیال کرده و... خیلی بچه است ...
به علاوه این هم باید بدانید که تعریف افراد از کلمه دوستی متفاوت است و تا بینوایی می گوید که با کسی دوست است نباید که در پاکدامنی اش شک کنید... البته آن تعریفی که به ذهن شما رسیده ، تعریف رایجی است .و این دختر دایی طفلکی باید متوجه می بوده که نباید با کلمه ای که یکی از تعاریف رایجش چنین چیزی است، با شما که چنین احساسات تندی دارید حرف بزند...
آن دختر هایی که اهل روابط بدی هستند عمرا اگر لو بدهند به کسی ... آن هم به فامیل ...


برادر این کارها را بکنید:
1- ابدا در پاکی دختر دایی تان شک نکنید. به مادرتان هم نگویید که چه گفته. پشت سر بچه بیچاره حرف در می آید.
به او بگویید کلا صرفنظر کرده اید و به مادرتان هم نمی گویید که چه گفته و بعد از این زیاد به سمت ایشان نروید. گرچه هر دو خیلی خوبید اما یک چیزهایی را بلد نیستید و امکان دارد از معاشرتتان دردسر درست بشود.
2- همان طور که خودتان اول به مادرتان گفتید شما هنوز بچه اید و برایتان زود است. همه چیز را فراموش کنید.
3- اگر وقت اضافه دارید یک کار نیمه وقت پیدا کنید. کار کنید. درس بخوانید. کتاب بخوانید . سعی کنید پخته تر بشوید. مقالات این سایت درباره ازدواج را بخوانید... کلا سعی کنید یاد بگیرید یک چیزهایی را...
...
...
و 4- نرنجید لطفا .هر دوتان خوبید و در آینده انشاالله همسران خوبی پیدا خواهید کرد اما فعلا واقعا درایتش را ندارید و درایت نداشتن و مسئولیت زندگی به عهده گرفتن واقعا خطرناک است.

خیلی ممنون از نظر مفیدت جاثیه
حق با شماست من حالا به این نتیجه رسیدم که برایم زود است
ولی حالا دیگه کار از کار گذشته چون من حرف خواستگاری رو به دختر داییم زدم و اگه الان بخوام پا پس بکشم نارحت میشه و فک میکنه من قصدم ازدواج نبوده و صرفا میخواستم باهاش دوست بشم و...اون الان منتظره مامانم زنگ بزنه خونشون با پدر مادرش صحبت کنه فشاره زیاده رومه از طرفی هم دختر داییم گفته باید تو این هفته با مامانم صحبت کنم چون از 10 این ماه امتحان های پایان ترم دانشگاهش شروع میشه تا قبل از این تاریخ باید برم خواستگاریش
هر جوری فک کردم که یه جوری خواستگاریو به تعویق بندازم نمشیه چون به حر حال دختر داییم ناراحت میشه و من نمیتونم کسیو ناراحت کنم اصلا به گروه خونیم نمیخوره تو فامیل به بچه مظلوم معروفم کاش میشد زمان به عقب بر میگشت.......