میشل و ذهن سطحی اش...

[میشل]

وقتی اینجا مینوشتم، بهتر پیش میرفتم، بهتره باز هم بنویسم.

فکر کنم بیشتر از یک هفتست که دوباره به نقطه صفر برگشتم، و تنها تفاوتم نسبت به قبل از شروع کردن این تمرین ها اینه که بینش بهتری نسبت به ذهنم پیدا کردم...

برنامه 9 روز آینده اینه:

1... هر دو ساعت، ده بار تنفس نورهای رنگی. (ساعت های زوج)
2... هر دو ساعت، 1 دقیقه مراقبه تنفس. (ساعت های فرد)
3... از صبح تا ظهر، 3 لیوان آب.
4... 30 تا 45 دقیقه ورزش.
5... 500 قدم پیاده روی.
6... هر سه روز، یه فیلم، خوندن نقدش از نت، و نوشتن برداشتم.
7... خواب بین 10 تا 11 شب.
8... بیداری اختیاری.
9... فاصله بیداری تا شروع کار، یا رسیدن به آشپزخونه (برای صبحانه) نیم ساعت.
10... ده دقیقه موسیقی بی کلام، صبح.
11... ده دقیقه موسیقی بی کلام، عصر.
12... مراقبه بخشش.
13... استفاده از دفتر قرمز و خودکار سبز، در صورت طولانی شدن یه درگیری ذهنی.
14... وارد نشدن به تعارض ها.
15... مدیریت برنامه ها.
16... ظهرها نیم ساعت آفتاب.

================================================== ===========

علاوه بر اینها، کار کردن روی خطاهای شناختی، خصوصا در مورد بایدها، و خودمحکوم سازی، به سالم شدن فضای ذهنم و برطرف شدن فضای مساعد شلوغی هاش خیلی کمک میکنه. البته این مدت کمابیش به این مورد توجه داشتم، اما نه بصورت پیوسته...

==============================================

میشل اگه افق دیدت یکساله باشه، و اگه به "بهتر" شدن فکر کنی، نه "کامل" شدن، احتمال خیلی بیشتری میره که سال دیگه ذهنت شفاف تر و سالم تر از الان باشه... همینکه بهتر بشی، خوبه... پس یادت باشه، هدف کامل شدن نیست، هدف بهتر شدنه...