از وقتی عقد کردم روز به روز افسرده تر شدم، دیگه باور نمی کنم حتی بخوام عروسی کنم

[مهربونی...]

وایsheni عزیزم چقدر دختر فهمیده ای هستی. افرین دختر خوب.
میدونم که زندگی مشترک شما پتانسیل خوبی برای خوشبخت کردن هر دو تون داره. چون زن و شوهری و همسری که فقط یه عروسی و یه روز جشن نیست و شما با روحیه گذشتی که دارین واقعا خوشبختی در انتظارتونه.
گذشت
گذشت
گذشت
این خیلی مهمه. این کلمه رو آویزه گوشت بکن. زندگی مشترک یعنی مکمل هم بودن . کنار هم آروم بودن و به آرامش رسیدن.
شاید خیلی جاها تو زندگیت اتفاقی بیوفته که تو برنجی. دلگیر بشی. اما باید روحیه گذشت کردن برای عشقت رو داشته باشی. البته من منظورم این نیست که قربونی بشی تو اتفاقای زندگی. بلکه منظورم اینه که زن باید سنگ زیرین آسیاب باشه. تحمل ش بیشتر باشه. کانون خانواده شو حفظ کنه.
منم تو شهری زندگی و کار میکردم . اما بنا به خواسته همسرم و اینکه میدونستم مشکل مالی داره تو یه شهرستان کوچیک عروسی گرفتم. .دوست داشتم شام عروسیم بهترین باشه اما به یه شام ساده راضی شدم . تو خرید عروسی خیلی کوتاه میومدم . چون همسرم برام مهم بود.
الان که چندماه گذشته کیف میکنم وقتی فیلم و عکس عروسی و عقدمونو میبینم. واقعا به نظرم بهترین مجلس دنیا بود. حتی تو همون شهر کوچیک . در کنارش نه همسرم زیر بار قرض رفت و نه استرس هزینه داشتیم. خوب خدا رو شکر میکنم و راضیم.
اما الان تو زندگی زیر یه سقف واقعا دست و دلبازه . چیزی دوست داشته باشم برام میخره....
مطمئن باش همسر توام همین طوری میشه. یعنی کافیه برین زیر یه سقف و کنار هم باشین و به هم نزدیک تر بشین . استرس از رو دوشتون برداشته میشه و اونوقت میتونی آرامشی که همسرت و تو باهم با گذشت کردن ایجاد کردین، با تمام وجود حس کنین.
اونوقت با آرامش میتونی دنبال شغل خوبی هم بگردی. بری سر کار. از زندگیت لذت ببری.
عزیزم تو الان در شرف عروسی هستی. خیلی از این استرسی هم که داری واسه فکر کردن به عروسیته. من قبل از عروسی عین دیوونه ها شده بودم. کلی غر میزدم به شوهرم. همش بهم بر میخورد. بیچاره همسرم.

اما الان فکر میکنم میبینم چقدر غصه الکی خوردم و بهترین روزای عمرمو با ترس و دلهره و استرس گذروندم.
الان خوب بخور و به خودت برس . به جشن عروسیت فکر کن. میتونی کلی تنوع تو ایجاد کنی که حتی تو همون روستا هم بشه یه جشن خاطره انگیز....

شاد باشی.