جواب اونا مثبته یا منفیه باشه برای شرایط من(دوران عقد ) + نداشتن بابای پول دار + و چجوری بهش پیشنهاد بدم

[سمانه:)]

　
[FONT=Times New Roman]

فدایی یار;323334]ممنونم سمانه خانم از وقتی که گذاشتید...من اصلا سن شناسنامه ای رو ملاک خیلی مهمی برای کمک گرفتن از بقیه نمیدونم به هر حال شما هر انچه به ذهنتون میاد و فکر میکنید بهم کمک میکنه رو بگید ممنون میشم ...از نظر من یه فرد چند تا سن داره که میتونه اون سن های دیگش خیلی متفاوت باشه با سن شناسنامه ای ....

راجب خونه اون ها واقعا ازتون ممنونم..بله انشالله اولین کاری که میکنم

ببینید من اون دختر رو با عقایدی مذهبی میبینم بعدش بگم شکر خدا اصلا از لحاظ اعتماد به نفس و این که برم از ایشون خودم مستقیم خواستگاری کنم هم هیچ مشکلی ندارم حتی راحت بهش ابراز علاقه هم بکنم و حتی به قول شما طوری رفتار کنم که ایشون به من علاقه مند تر هم بشند و حتی اینم برام راحته و راجب این زمینه ها عمری هست تحقیق کردم و میکنم با توجه به شناختی که از اون خانم و خودم دارم شکر خدا ولی
ولی من میگم حتی اگه اون دختر عاشق من هم باشه مگه قرار نیست حرف اول و اخر رو خونوادش بزنه ؟؟!! من میگم اگه خودم برم مستقیم خواستگاری کنم این طوری درسته دل دختر خانم رو بدست میارم چون از اهدافم میگم این که چرا ازش خوشم اومده و.. و.. ولی قبول کنید اون به خانوادش بگه همکلاسیش اونم توی خیابون ازش مستقیم خواستگاری کرده در نگاه اول که خوانودش منو نمیشناسند ممکنه ذهنیت منفی روی من پیدا کنند و توش گوش دخترشون اون قدر بخونند که همون ذهنیت مثبتی که من برای اون خانم میسازم رو هم از بین ببرند و بگن این چه پسری بوده به خودش اجازه داده از تو مستقیم خواستگاری کنه اونم توی خیابون خب خ
از طرفی میگم اگه از طرف خانواده اقدام کنم نه این که مامانمو ببرم مستقیم با اون دختر صحبت کنه بلکه مامانم با مامانش صحبت کنه و خواستگاری کنه این طوری میگم همون خونوادش خوشدون اون ذهنیت مثبت رو میسازند برای دخترشون مخصوصا این که اون دختر هم منو میشناسه و طبیعتا نظرش خیلی مثبت تر میشه
حالا با این استدلال هایی که گفتم بازم نظر شما این هست که اول خودم برم بهش پیشنهاد بدم ؟؟

..

جدی دخترا اینجورین ؟ اصلا فکر نمیکردم ؟ پس چرا میگن از طریق مادرمون باید واسه خواستگاری اقدام کنیم ؟

ببینین من نمیگم دخترا بدشون میاد مادر طرف بره خاستگاریشون. ولی خب توی این زمونه بیشتریا دوست دارن که اول طرف خودشو یه کمی نشون بده. من که خودم اینجوری ام مگه اینکه طرف دیگه خیلی مذهبی باه و بافت خانوادش خیلی خیلی سنتی باشه. من نمیگم برید توی خیابون بگین خانوم لطفا با من ازدواج کنین! به نظر من توی همون محیط دانشگاهم میشه (الان توی دانشگاه ماشاالله بیشتر دختر و پسرا دارن باهم حرف میزنن، ولی اگه بازم میبینین برای ایشون یا شما بد میشه توی دانشگاه حرف بزنین، نمیدونم )
برید جلو و به یه بهونه ای باهاش، سر حرفو باز کنید، ازش اجازه بگیرید که اگه خودشون و خانوادشون اجازه میدن، به اتفاق خانوادتون برید خونشون خاستگاری. این که چیز بدی نیست. با خاستگاری توی خیابون خیلی فرق داره
ولی اگه یه دفعه واسه دفعه اول مادرتونو بفرستین و از قضا ایشون هیچ علاقه ای بهتون نداشته باشه، خب شانس خودتون رو واسه جلب علاقش سوخت کردین دیگه. اینجوری همون اول مامانش به مامانتون میگه نه و حتی نمیتونین تشریف ببرین خاستگاری. درسته؟ نظر من بازم همون نظر قبلیمه
بعدم ببینین اینجوری نیست که شما میگین. درسته که حرف اولو آخرو خانواده میزنن، ولی خانواده دخترشم درنظ میگیره. اگه ببینه دختر نظرش مثبته، خب یه کمی نرم تر نسبت به پسر فکر میکنن. ولی اگه دختره نظری نداشته باشه، یا نظرش منفی باشه، همونطور که گفتم خب از همون اول قبل از انکه جلسه خواستگاری شکل بگیره بگن نه
درباره اینکه خواهر بزرگتر داره یا نه هم به نظرمن حساس نشید. اگه نداشت که هیچی. ولی اگه داشت هم باز شما برید جلو. چون اولا ممکنه این موضوع براشون مهم نباشه (مثلا من خودم خواهر مجرد بزرگ دارم ولی همه اعضای خانوادم هروقت من بخوام ازدواج کنم ازم استقبال میکنن! )دوما اگه براشون مهم باشه، ممکنه بهتون بگن دختر ما فعلا به این دلیل ازدواج نمیکنه، و شما هم بهشون میگید که منتظر میمونید نوبت ازدواج ایشون برسه
اینا نظر منه. من خودم مذهبی هستم و اینارو میگم. ولی باز بستگی به فرهنگ مردم شهرتون هم داره. شاید من با فرهنگ متفاوتی دارم این نظراتو میدم. ولی درکل یه کم به نظرم شجاعانه عمل کنین. این خیلی خوبه که انقدر شرایطو در نظر میگیرید و بررسی میکنین، ولی حتی اگه بدترین شرایطم درنظر بگیریم، شما چون پسر هستید میتونین اگه بهتون جواب رد دادن بازم پافشاری کنین

- - - Updated - - -

درباره جنتلمن بودن، یه آقایی که سنگین باشه اما به وقتش لبخند بزنه و گرم برخورد کنه، شیک باشه، زیبا حرف بزنه (هم در لحن و صدا، هم در انتخاب کلمات ) موقع برخورد با خانوما حواسش به تفاوت روحیه اونا و حساسیت هاشون باشه ( که البته به دلایل فرهنگی و اعتقادی، این مورد یه کمی دارای استثنا میشه. مثلا من اگه ببینم مرد زندگیم حواسش به روحیه همه خانوما هست کلا با خاک یکی میکنمش! ولی درکل، باید نسبت به خانوم های مجاز اینجوری باشه، مخصوصا با همسر یا همسر آیندش، ضمن رعایت اصول اخلاقی )



همچین آقایی رو تقریبا میشه بهش گفت جنتلمن!