حالم خیلی بده قصد خودکشی دارم...توروخدا کمکم کنید

[khiyal]

عزیزم امکان نداره که بچه ها برای پدر مادر شون مهم نباشند. این اصلا با ذات پدر و مادر تناسب نداره. بچه ها از گوشت و خونشون هستند. اگه براشون مهم نبودی انقدر سخت گیری نمی کردند و شما انقدر نمی ترسیدی!

ببین واقعا هر چی محبت کنی همونقدر هم محبت می بینی. قانون عمل و عکس العمله.
میدونم ناراحتی. و ناراحتیت را با داد زدن نشون میدی و از قصد نیست. ولی خب عزیزم وقتی اینجوری خواسته هات را نشون میدی به نتیجه مطلوب نمی رسی. اگه کج خلقی کنی همین را هم می بینی. اگه محبت می خوای محبت کن. حتی اگه برات سخت باشه.

ببین در اینباره بخشی از گفته های مدیر همدردی را برات نقل قول می کنم:

اگر او نتوانسته عاطفه پدری را درمورد دخترش آنطور که دختر انتظار داشته است به نهایت برساند. تو این کار را بکن. یعنی عاطفه دختری را آزاد کن و از این آزادی نخست خود سیراب شو.

به این منظور:
شنونده و گوش دهنده زیادی به پدرت باش.
او را لمس کن. دستانش را بگیر.
وقتی برای بیرون بردن به او اختصاص بده.
هدیه بهش بده.
و از کم حرف زدن و دوری جستن از او حذر کن.

تو همان کارهایی را نکن که او میکند، بلکه کارهایی را بکن که آرزو داشتی که پدرت برای تو

بکند


یعنی اکنون باید انرژی خود را بگذارید که مانند درخت بی چشمداشت سایه ات را ببخشی به زمین.
اکنون باید شروع کنی به مهر ورزی های یک طرفه. فارغ از آنچه پدرت به تو کرده است، فارغ از آنچه پدرت برای تو نکرده است.
باید این سر تعامل که در دست شماست مانند چشمه ای جوشان فارغ از غربت کویر شروع به جاری شدن کند.
شاید در کوتاه مدت نتیجه نگیرید.
مطمئن باشید شما سیراب می شوید. چون چشمه از بخشیدن و درخت از ثمر دادن و غنی از اطعام کردن شاد می شود و شکوفا می شود و عاطفه اش سیراب می شود.
تا کودک هستیم از گرفتن هدیه لذت می بریم و چون روحمان بزرگ شدن از هدیه دادن و لبخند دیگران شادمان می گردیم.

دوست خوبم...با این حرفات خیلی گریم گرفت ..واقعا اینو قبول دارم که هر جوری رفتار کنی همونطوری باهات رفتار میشه..با این حرفات یکمی به خودم اومدم...اینکه من چقد دختر بدی برای پدر مادرم بودم..کاشکی یکمی از محبتاشونو می تونستم جبران کنم..اونا از اول ادم بدی نبودن...اما وقتی من رفتارام عوض شد و بداخلاق و عصبی شدم..و بدرفتاری کردم اونام همینطوری باهام رفتار کردنو باهام بد شدن..از خدا می خوام که منو ببخشه ..و کمکم کنه که بتونم روی رفتارام بیشتر تمرکز کنم..بخدا دسته خودم نیست..بعدش کلی پشیمون میشم..بعد اینکه رو سرشون داد میزنمو..گاهی اوقات.....گاهی اوقات شاید باورتون نشه ولی با این زبون من که ایشالا لال بشه فحش میدم به مادرم..
و بعدش تا چند روز عصبیم..و پشیمون..ولی چه فایده..چه فایده ای داره که دل مادرمو شکستم...
من ی روانیم..ی روانی که روی انجام کاراش کنترل نداره.. ودائما کاراییو انجام میده که باب میل خودش نیس..برام دعا کنین..