نیازمند راهنمایی برای حل مشکل کمال طلبی

[دختر بیخیال]

سلام صالجه جان .
خوبی
خوشی
سرحالی؟

اااا توهم کنکوری هستی
این یه گل خوشگلللل برای جمع کنکوریاااا

اومدم یه سر بزنم با پست شما مواجه شدم گفتم یه نظری بذارم (هرچند نظرم کارشناسانه نیست، اما خب تو بروز کردن تاپیکت که بدرد میخوره !!!! )

سوالاتی که پرسیدی دقیقا منم با اینها مواجه شدم سعی میکنم کوتاه نظر بدم حوصله خوندنت بیاد

در مورد سوال اولت :

بنظرم اول سعی کن قبول بشی ، از الان فکر شهرستان رفتن و تنهایی و جدایی و نکن.
بذار اول قبول بشی بعد میتونی ببینی آیا میتونی تحمل کنی یا نه. و به فکر چاره باش. چون الان وقت کنکور و درس خوندنه! نباید ذهنتو با این افکار پر کنی. من نمیدونم رشته شما تو شهر محل سکونتتون هم داره یا نه. اگه داره که حتما الان سعی کن یه توقف ذهن داشته باشی ، بیشتر تمام فکر تو بذار رو درست ، چون ممکنه شهر خودت قبول بشی و دیگه نیازی به نگرانی و دلهره و ترس از تنها شدن خانواده نداشته باشی.

اما اگه شهر خودتون نداره ، و هدفت فقط فقط درس خوندن تو همین رشته است ، پس بازم تمام تلاشتو بکن ، مطمعن باش خانواده درکت میکنن ، من خودم با این مشکل مواجه شدم با خودم گفتم قرار نیست که تا آخر عمرم برم یه شهر دیگه که ،همیشه خوشحالی پدرم و مادرم و تصور میکنم که چقدر از موفقیت من خوشحال میشن .

من که با خودم گفتم نهایت یا در خوشبینانه ترین حالت دکتری پیوسته قبول میشم (اعتماد به نفس کاذب و میبینی )که سعی میکنم چهار ساله تموم کنم یا ارشد که اونم تمام تلاشمو میکنم یساله تئوری هامو تموم کنم بعدشم سال بعد پروژه هامو تو ازمایشگاه و اتاق پروژه دانشگاه شهر خودمون ادامه میدم. تو هم میتونی با دانشگاه شهر خودتون هماهنگ کنی و اینکارو بکنی. اینجوری کمتر میری شهرستان.

من خودم چند تا از دوستام که امیر کبیر میخوندن اینکارو کردن . دیگه لازم نبود این همه راه برن تهران!
تا جایی که من دیدم برای کارهای تحقیقاتی دانشگاهها راه میاین .(خصوصا اگه دختر باشی بدونن شرایط رفت و امد سخته.)

دانشگاه وحضورت در اونجا همش بستگی به خودت داره و میزان وابستگیت به راهنماییهای استادت. (البته این تو رشته خودمه، من از رشته های دیگه خبر ندارم .درسای ارشد ما بیشتر پروژه محوره.)

درمورد سوال دومت:

منم تا پارسال فکر میکردم دانشگاه خیلی تاثیر گذاره ، اما الان که دارم از فارغ التحصیلا ی رشته خودم میپرسم میبینم که میگن برای کار فقط فقط همت و تلاش خودته و البته بعضیا هم گفتن پارتی (البته از لحاظ اینکه آشنا باشی تا بهت اعتماد کنن و اون کارو بهت بسپرن) که خیلی موثره ! اصلاااا تفاوت نمیکنه که تو ، تو کدوم دانشگاه درس خونده باشی. فقط به هدفی که داری باید فکر کنی و راهت و انتخاب کنی.

مثلا کار من طوریه که میتونم در بیمارستان ، شرکت یا دانشگاه فعالیت داشته باشم.
خب من به خودم و روحیات و علاقه مندیام نگا کردم دیدم که بدترین قسمت رشتم زمانی بود که مجبور بودم برم بیمارستان ، و اصن با روحیات من اونجا سازگار نبود. صبح که میرفتم همش دوست داشتم زودتر زمان بگذره و تموم بشه بخاطر محیطش و صحنه هایی که میدیدم تازه استادم با من خیلی راه اومده بودن گروه مارو فرستاده بودن بخش زنان و ازمایشگاه !! (حالا من چطوری میتونم اونجا برم کار کنم !!! پس عمرا راه من این نیس.)
یا اینکه کارهای شرکتی و دوست ندارم.

من کارهای تحقیقاتی و دانشگاهی و دوست دارم . خب پس وقتی هدفم و معلوم کردم من اینجا باید حتما به هرنحوی شده مدرک ارشد و دکتری و بگیرم. (من طبق تحقیقاتی که کردم فهمیدم از هر دانشگاهی مدرک ارشدمو بگیرم فرق نداره بیشتر فقط همون مقالات و پژوهشام مهمه . حتی برای قبولی دکتری به میزان مقالات من نگا میکنن.)

من دوتا دوست دارم یه سال از من بزرگترن، یکیشون به هدف تهران الان دوساله داره میخونه(اخه رشته ما رو تعداد محدودی میگیره)و کمتر پیش میاد سال اول قبول بشی.(چون سال قبلیات هستن که چندین ساله خوندن)
یکی دیگشون رفت دانشگاه شهر خودش آزاد . (البته تو رشته ما بسیار تعریف میکنه ، و میگه خیلی از ارشدای اینجا دکتری تهران قبول شدن و بعضی از دوستاشم که دانشگاه سراسری میخونن جزوات اونو گرفتن، از سطح علمی استادا هم تو رشته خودمون خیلی تعریف میکنه.و اصلا پشیمون نیست.)

اون به من گفت ببین الان من مدرک ارشدمو گرفتم ، اما اون دوستمون هنوز داره واسه تهران میخونه ، من الان تو این دوسال دستگاهمو به ساخت رسوندم و تولید اون هنوز داره واسه ارشد تهران میخونه، من الان چندتا مقاله دادم ، اما اون هنوز داره واسه تهران میخونه ، من تو این دوسال درسته رفتم ازاد اما مدرکمو دارم ، و دارم برای دکتری میخونم . و پروژها مو دارم انجام میدم اما حالا اون یکی خیلی تلاش بکنه امسال اگه قبول بشه تازه اول راهه.

جون درس و پژوهش هاش خوب بود ، الان هم میخواد استاد یکی از ازمایشگاههای دانشگاهش بشه که براش سابقه رد میشه.

من خدایی این دوتا رو مقایسه کردم دیدم اونی که به دانشگاه اهمیت نداد و به همت خودش بیشتر اهمیت داد خیلی پیشرفتش بیشتر بوده.
با اون دوستم که دوساله داره به هدف تهران میخونه صحبت کردم گفت پشیمونه واقعا . و فهمیده قبولی تهران به این آسونیا نیست. و وقت و عمرشو هدر داده ، پارسال شهر خودمون قبول شده بود اما نرفت میگفت اگه رفته بودم االان داشتم رو پروژه ام کار میکردم. و اینقدر از هم دوره ایام عقب نمیوفتادم.
من با افرادی که تو محیط کاری هم بودن مشورت کردم دیدم مدرک هم براشون مهم نیس از کدوم دانشگاه گرفتن،بیشتر تحقیقات و مقالات و پروژه هاته که واسشون مهمه.

حالا منم بتو پیشنهاد میکنم تحقیقاتت و زیاد کن ، برو تو رشته خودت ، از دانشجوهای مختلف سوال کن. اصلا به رشته های دیگه توجه نکن، هررشته جایگاه خاص خودشو داره.
بازار کار هر رشته فرق میکنه. یعنی به اسم دانشگاه نگا نکن. حتما از خود دانشجوهای همون رشته سوال کن.(آخه من اینکارو کردم و به نتایج خوبی هم رسیدم. فهمیدم اصلا خوب بودن دانشگاه دلیل نمیشه که تو هر رشته ای خوب باشه! و موفقیت دانشجو فقط فقط به همت خود دانشجو بستگی داره.)

البته خدایی دانشگاه تهران و شهید بهشتی و امیرکبیر و مدرس و من قبول دارم که خوبن "، کلا سطح علمی دانشگاه های تهران خیلی بهتره ، اما باید ببینی هدفت چیه چقدر تو هدف تو دانشگاه نقش موثری داره.

مثلا من همین هفته پیش دوستم از امیر کبیر انصراف داد(چون ازدواج کرده بود رفته بود سر خونه زندگیش این رفت و امد ها اذیتش میکرد.بین زندگیش و دانشگاه امیر کبیر ، دانشگاه ازاد شهر خودشو انتخاب کرد و زندگیشو.)

خب این دوستم تو دوره کارشناسیش ازدواج کرده بود میدونست که سخته ، پشیمونه که کاش از اول به این مسایل فکر میکرد.
یا اینکه برای یکی دیگه از دوستام دوری خانواده سخته و نمیتونه تحمل کنه. (خب قبولی به چه قیمتی ،؟ به قیمت کم شدن آرامش و افسردگیش!!) میتونست تو شهر خودش هم بخونه.
همیشه به آینده انتخابت هم فکر کن. تهران خوبه اما به بهایی که باید بپردازی هم فکر کن.

درجواب سوال سومت

من از کاری که خودم میکنم بهت میگم، برای درست خوندن باید تنوع داشته باشی. یعنی اینکه یه روز چندین ساعت روی یه درس تمرکز نکن ، خسته میشی ، انرژیت کم میشه.

مثلا برای یه روز چند تا درس مثه سه درس انتخاب کن ، بعد زمانت و نسبت به نیاز هر درس تقسیم کن یکیش ممکنه سختتر باشه یکیش اسونتر.خب اونی که سختتر نیاز به زمان بیشتری داره دیگه.

نمیدونم شما زبان تخصصی داری یا نه، اما من باید با اصطلاحات پزشکی آشنا باشم پس باید حتما بخونم تا یادم بمونه برای همین آخر شبا چند تا کلمه زبان میخونم ، صبح هم که بلند میشم همون کلمات و مرور میکنم (مثلا در حال شونه زدن موهام مرتب کردن لباسم و تختم و مسواک زدن و ... انگار زمانی که میخوام تازه برم صبونه بخورم . صحبم و با چند کلمه زبان شروع میکنم.)

بعدشم درسایی که روز قبل خوندی و یه نگاه دیگه بنداز (اگه اهل خلاصه نویسی هستی خلاصه هاتو مرور کن.حتی شده مرور چشمی داشته باش.)

بعد شروع کن به اجرای برنامه اونروزت یعنی ادامه درسارو بخون. یا اگه سه درس دیگه انتخاب کردی اونارو بخون.

میتونی اخر هفته ها جمع بندی داشته باشی و خودتو تنبیه و تشویق کنی.

به کارهایی که علاقه داری برسی مثلا من اگه خوب پیش برم میرم چند تا گالری سر میزنم ، به کتاب و سایت مورد علاقه ام سر میزنم و.....
میتونی هرکاری و انتخاب کنی آدمها گاهی به تشویق نیاز دارن.

البته گاهی هم به تنبیه !!!!! تا تنبیه نباشه که تشویق ذوق نداره!!!


در نهایت عزیزم ، خودتو سرزنش نکن ، وقتی کنکورتو دادی همش تو سر خودت نزن که ای کاش فلان قدر میخوندم
کاش فلان کلاس و میرفتم
کاش بیشتر میخوندم و
کاش
کاش
کاش
کاش و کاشتن جاش هیچی سبز نشد.

حسرت گذشته رو نخور به آینده فکر کن و امیدوار باش.
اگه نشد ، که انشالله که همونی که میخوای قبول میشی. غصه نخور، بگو با خودت من تلاشمو کردم شاید نیاز بود بیشتر تلاش کنم ، اما حالا که نشده و گذشته ، اگه هدفم اینقدر برام مهمه آستینارو بالا میزنم و بیشتر تلاش میکنم.

بنظر من اونی تو زندگیش پیروز شده که از شکستاش پلی برای رسیدن به پیروزی و موفقیت ساخته.
بالاخره پل پیروزی هم برای ساختش مصالح میخواد ، نمیخواد؟
انشالله همیشه موفق باشی صالحه جان
اتفاقا پنج شنبه روز ارزوها حرم بودم اسمتو گفتم و دعا برای خواهرت کردم که انشالله شفا پیدا کنن
صالحه ما غمی تو چهرش نباشه
نگفته بودی کنکوری هم هستی ورگرنه واسه موفقیتت و آرامشت هم دعا میکردم.
ولی برای عاقبت بخیریت دعا کردم این به اون در.

نگران نباش دوباره اگه رفتم مخصوص واسه کنکورت دعا میکنم برات، انشالله نوشدارو بعد مرگ سهراب نباشه