نیازمند راهنمایی برای حل مشکل کمال طلبی

[دختر بیخیال]

سلام صالحه جان خوبی؟
ببخشید دیر جواب میدم.

آهان شما تهران زندگی میکنین، من فکر کردم شهر دیگه ای هستین دغدغه رفتن به تهران و دارین.

خب اولا که هنوز کنکور ندادی معلوم نیست قبول میشی یا نه !

برای انتخاب شهرستان (حالا درسته من گفتم مهم نیست ، به همتت بستگی داره اما سعی هم نکن دانشگاه خیلی الکی انتخاب کنی ؛ دانشگاهی انتخاب کن ، که از سطح علمیش آگاهی کلی ای داشته باشی، البته با تهران مقایسه نکن چون مطمعنا تهران بهتره، اما بازم خیلی هم از لحاظ سطح علمی پایین نباشه.)

کلا تحقیق کن خصوصا درمورد رشته خودت(ممکنه یه دانشگاه خوب باشه اما تو رشته تو زیاد قوی نباشه ، یا اینکه برعکس یه دانشگاه در کل زیاد خوب نباشه اما تو رشته تو اساتید قوی ای داشته باشه.)

راستی دانشگاه علوم تحقیقات تهران هم من درموردش شنیدم خیلی خوبه (چندی از دوستان در رشته خودم اونجا تحصیل میکردن و راضی بودن.)

درمورد این دانشگاه تحقیق کردی؟

درمورد خانواده هم میتونی باهاشون صحبت کنی شاید اونقدری که تو دغدغه دوریشونو داری اونها نگران نباشن و موفقیت تو براشون مهمتر باشه.

من خودم تجربه یه شهر دیگه رو ندارم یعنی یجورایی خودمم در جایگاه خودتم:)

اما از دوستانم پرسیدم گفتن در مقطع ارشد زیاد فقط کلاسارو حضوری باید بری بقیه اش پروژه ای و باید خودت انجام بدی.(که شما تهران هستین و امکانات دانشگاه های اونجا که نسبت به شهرستان ها بیشتره پس میتونی صحبت کنی کارهای پروژه ای تو انجام بدی.)

یه مسله دیگه هم هست (البته من فقط شنیدم نمیدونم چقدر درسته) میتونی بعد یه ترم خوندن انتقالی بگیری به شهر خودتون؟ شنیدم خصوصا به دخترا انتقالی و میدن.

درکل سعی کن شهر هایی و بزنی که بعد تهران تا حدودی قبولشون داری.(چون میدونی که اگه قبول بشی و نری برای سال بعد محروم میشی از کنکور دادن)

برای رسیدن به هدفت باید روحیه فولادی داشته باشی و بهاشم بدی.

اگه رسیدن به رشته مورد علاقت برات مهمه اگه خوندن در دانشگااه مورد علاقت هدفته ، پس بهاشو پرداخت کن؛ بهاش سختی کشیدنه؛ درس خوندن و تلاش کرد نه، صبور بودنه، گذاشتن زمان و عمرته.


راستی قبولی تو دانشگاه هایی مثه امیرکبیر سخته اما موندنشم سخته، (من از هم رشته هام پرسیدم) میگفتن خیلیااااا همون اول انصراف میدن، چون سخت گیرن ،
میگفتن امتحانتشون طوریه که میتونن برن بیرون ناهارشون بخورن استراحت بکنن باز بیاین سر جلسه امتحان (یعنی ببین امتحان چقدر سخت بوده که استاد حتی از کتاب و مشورت دانشجویان با همدیگه ابایی نداشته.)

برای نمک قضیه :

درمورد خسته نباشید من یه چیزی بگم: کلاس کنکور بودم (همه کنکوری همه زرنگ ، درحال خوندن برای قبولی و درحال رقابت ، دانشجویان هم از دانشگاهای معتبر مثه امیر کبیرو... هم سر کلاس بودن استاد هم استاد دانشگاه تهران.)

همین دانشجویان همه کلمه خسته نباشید و سرکلاسا میگفتن !!! شوخی های سرکلاس و داشتن. (اما خب درکنارش درسم میخوندن.)

اتفاقا بچه های امیرکبیر بیشتر با استاد شوخی میکردن وقت کلاس و میگرفتن ! یا اینکه میگفتن خسته نباشید ! یا تقاضای استراحت میدادن.! (منم از تعجب شاخ درمیاوردم)


این کلیپا رو نگا کن:

انسان موفق 1/1
انسان موفق 1/2
انسان موفق 1/3
انسان موفق 1/4
انسان موفق 1/5

زیادن اگه خواستی بقیه اش هم برات میذارم.

رشته مو تهران و ایران و مدرس و بهشتی و شاهد داره!.... ولی همشون رتبه های خوب می خوان...
کلا حدود 150 نفر ظرفیت داره و دقیق نمیدونم چند نفر شرکت می کنند ولی جزء رشته های پرطرفدار و قبولیش سخته....

مامان همیشه میگن به بدتر از خودت نگا کن نه بهتر.

عزیزم جای ما بودی چی میگفتی؟

تا پارسال 30 تا میگرفتن ، امسال ده نفر اضافه شده
تا پارسال 9 نفر تهران میگرفتن امسال 19 تا میگیرن و 21 سه شهر دیگه.

الان صحبتای تورو میخونم با خودم میگم پس هم رشته های من با چه امیدی دارن میخونن!!!
اینقد ناامید؟؟
150 نفر!!! عزیزم این عالیهههه! پس بشین بخون ! تو تلاشتو بکن حتما نتیجه میگیری.!

اگه امسال نگرفتی خب انشالله سال دیگه . مهم اینه خودت از تلاشت راضی باشی.

وقتی نشستی و غصه میخوری
وقتی با خودت میگی من حتما موفق نمیشم
من حتما جز اون 150 نفر نیستم.
من که میدونم از من قدر تر هم هست.
من و چه به تهران ! نه عمراااا.

خب تا زمانی که زانو غم بغل کردی و ناامید هستی و تصورات منفی نگرانه ای داری خب معلومه که قبول نمیشی.

اول خودت باور داشته باش که قبول میشی.تا زمانی که وجودت به این باور نرسیده همش فکر میکنه داره برای یه کار بیهوده و بی نتیجه تلاش میکنه.

وقتی داری بخودت میگی من که درحد تهران نیستم پس قبول نمیشم
بقیه از من بیشتر خوندن.
پس وجودت میگه پس چرا تلاش کنم ، ما قبول نمیشیم. (برای همین از خوندنات ناراضی هستی برای همین ساعت خوندنت نوسان داره.)

باور کن که قبول میشی تلاشتو بکن اگه نشدی غصه نخور، دوباره تلاش کن ، دوباره بلند شو.

وقتی زمین میخوریم ، وقتی شکست میخوریم ، وقتی پرتتمون میکنن رو زمین ، برای دوباره بلند شدن نیازی به دست و پا نداریم !!!

فقط کافیه یه روحیه فولادی و اراده قوی داشته باشیم.

کلیپ زیر و ببینین و هزار بار خدارو شکر کنین بابت تمام نعمت های خوبی که بهتون دادن.

بدون دست بدون پا و بدون نگرانی اما با روحیه ای فولادی و اراده قوی موفق بشوید.

خیلی از لطفت ممنونم. الان حدود سه ماهه که متوجه شدیم خواهرم به ام اس مبتلا شدن...
بینایی چشم چپ اش را از دست داد. خیلی دردناک.... الان بهتره ولی کامل خوب نشده....
علم پزشکی براش درمان قطعی نداره ولی اگه خدا بخواد هر چیزی ممکن میشه.....

آره از ام اس شنیدم ، پروژه ی یکی از دوستانم دراین زمینه بود.اما متاسفانه ایده اش جواب نداد.:(

اما خدا همیشه هست ، تا خدا هست و توکل هست! ناراحتی چرا؟ ناامیدی چرا؟

توکلت به خدا باشه. انشالله زودتر خوب بشن.
خودتم موفق بشی.

کدام حرم برام دعا کردی؟ مشهد؟

آره ، از امام رضا خواستم.
امیدوارم هرچی به خیر و صلاحته پیش بیاد.