ممنونم ازkhaleghezey به خاطر راهنماییهای مفیدتون
به خدا من تا بحال یکبار هم چیزی به روی ایشون نیاوردم مشکل اینجاس که شما میگید به عنوان یه مرد دوس دارید خانمتون مدرک،حقوق ،ماشین و... داشته باشه اما ایشون حتی با رانندگی کردن من هم مشکل داره و دوس نداره خانم رانندگی کنه،درمورد کار هم قبل عقد مشکلی نداشت ولی بعدش گفت دوس ندارم به هیچ وجه خانمم واسه مردم کار کنه آخه اینقدر درس خوندم که چی؟؟؟ من هیجوقت خودم رو از ایشون بالاتر ندونستم ولی به عنوان دختری که تو تهران بزرگ شدم و همیشه یه آزادی های معقولی داشتم نمیتونم این مدل زندگی رو بپذیرم.
درمورد درس خوندنم هم که گفتم از رفتارش معلومه که نمیخواد بخونم چون مطمعنم همینطوره وقتی بهش گفتم قبول شدم اصلا خوشحال نشد
خدای بالای سرم شاهده که تا حالا به خاطرش از خیلی چیزها کوتاه اومدم اما اون بخاطر من یه قدم هم برنداشت حتی از رفیق بازی هاش یا تو مهمونی مشروب خوردنش که از اولم گفته بودم از همه چی واسم مهمتره نتونست بگذره، فقط با حرفه که میگه واسش اهمیت دارم اما تا حالا حتی 1کارم نکرده که بهم ثابت بشه بلکه به نظرم برعکسه، حالا من چطور میتونم به خاطرش از همه ی اولویتهای مهم زندگیم بگذرم و برم اونجا باهاش زندگی کنم؟؟
مورد دیگه در مورد قهر کردن هم که گفتید کاملا نظر شما رو قبول دارم که اینطوری مشکلی حل نمیشه اما مساله اینه که ایشون به من قهر کردن و گوشی رو قطع کردن نه من. هروقت درمورد این موضوع میام با ارامش باهاش صحبت کنم از کوره درمیره