دوستان گلم از همگی بابت وقتی که گذاشتین ممنونم.اقای امین گرامی نوشته هاتون تامل بر انگیز بود.نتایج این تامل ومطالعه لینکی که فرشته عزیز گذاشتن از این قراره: عدم اعتماد به نفسم از ازدواجم نیست.از درون خودمه.با تمام وجود سعی در اصلاحش میکنم و فکر کنم باید از بهبود اوضاع جسمی ام شروع کنم.رفتارهای اشتباه تو رابطمون دارم که باید اروم اروم بر طرفش کنم البته با کمک شما.اما یه سوال:از راهنماییهاتون اینطور برداشت کردم که مانع شدنم از رفتنش به سفر حج اشتباه بوده.درسته؟خوب این توقع زیادیه به نظر شما؟در مورد این نکته که نباید انتظار داشته باشم مثل بدرم هزینه کنند این رو بگم که از دید اطرافیان از جمله نزدیکان خودشون من فرد قانعی هستم حتی تو یکی از مشاوره هام مشاورم گفت یکی از دلایل این رفتار همسرتون بی توقعی بیش از حد شما بوده.راستش از اونجایی که دوست ندارم هیچ منتی رو سرم باشه به محض اینکه همسرم در مورد خواسته هام اعتراض میکرد منصرف میشدم و دیگه هیچ وقت حتی تو موقعیت های دیگه اون موضوع رو ازش نمیخواستم که به گفته مشاور همسرم نا خود اگاه از این موضوع استفاده میکرده که از زیر خواسته های من شونه خالی کنه.الان با بافشاری رو خواسته هام به انچه میخوام میرسم ولی واقعا از درون له میشم و البته عواقب بعدی یعنی منت گذاری های همسرم هم بیش رو هستش.من تمام این منت گذاشتنهاش رو نشونه عدم علاقه ایشون میدونم و نمیخوام تحمیل شم وقتی نمیخوادتم.نمیدونم متنم گویا هست یا نه راستش چون سعی میکنم شخصیت ایشون هم حفظ بشه و یه طرفه قاضی نرفته باشم کمی مبهم میشه موضوعات.به هر حال ممنونم که همراهیم میکنید.![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)