نسترن جان بحث یک عمر زندگی پیش روست.
یچه هایی که قراره توی این زندگی رشد کنند.
این 2 سال وچسبیدی که چی؟
احساست راضی به جدایی نیست مگه شوخی برداره که بخوای احساسی تصمیم بگیری؟
هیچ کس به تو نمی گه جدا شو . اما ببین آیا در آینده ای که آقای مدیر برات متصور شده می تونی راه رو تا آخر بری اون دیگه 2 سال نیست شاید 30 ،40 سال باشه شایدم بعد از دوتا بچه بی گناه که اوردیشون تو این دنیا دیگه کم بیاری .اگه نمی تونی همین الان جلوی ضرر را بگیری منفعته.
ببین جدایی سختی های خودش رو داره اما یه دوره داره و می گذره .
به خاطر ترس از جدایی ،مرور خاطرات خوش این 2 سال، هیچ کمکی به تغییر آینده زندگی مشترکت نمی کنه.








علاقه مندی ها (Bookmarks)