جه طلاق چه آشتی میخواهم صحیح رفتار کنم

[فرشته مهربان]

ای کاش عمق محتوا و پیام آخر شوهرت را درک می کردی .... ای کاش .... اما افسوس که فقط برداشت های سطحی احساسی می کنی . ای کاش حداقل از مدیر همدردی می پرسیدی که از این پیام چه استفاده می شود کرد و پیام اصلی نهفته در آن چی هست .

زنی دلش می خواهد زندگی اش با همه مشکلات حفظ شود و زن دیگری دلش می خواهد به جای این کار بقیه زندگی اش را در راه دیگری صرف کند.
این دو راه کاملا با هم متفاوت است اما یک وجه اشتراک دارد. هر راهی را انتخاب کنی باید با آگاهی از سختی ها و ملزومات آن راه واردش شوی. مثل مسافری که خودش را مطابق مسیری که دارد آماده می کند. خیلی چیزها خلاف میل اوست اما چون سفر برایش مهمتر است آن چیزهای ناخوشایند را با جان و دل قبول می کند.
حالا شما هم اگر راه آشتی و حفظ زندگی را انتخاب کرده ای باید این کوله سنگین را که بالهای صداقت می گوید بردار ، با جان و دل به دوش بکشی و حتی خوشحال هم باشی که در مقابل حوادثی که در انتظارت است یک ضامن قوی و ایمنی زیاد داری و آسیب نخواهی دید.

بهار جان خوب فکرهایت را بکن. اگر واقعا راه ماندن و حفظ این زندگی را انتخاب کرده ای باید ملزومات آن را هم از ته دلت قبول کنی.
مگر اینکه به این نتیجه برسی که انتخابت واقعا حفظ این زندگی نیست و برنامه دیگری برای زندگی ات داری.

و من اضافه می کنم که حتی اگر حفظ این زندگی هم در نظر نباشد باید برای آن آماده و قوی بود . موضوع این است که شما اکنون نه روحیه ات مناسب جدایی هست نه ادامه و ماحصل راهنمایی ها در این تاپیک که در واقع نوپو زحمتش را کشید و شما باز هم واکنش احساسی طی یک پست تحویل دادی همین است که باید منطقی و جدی روی خودت کار کنی و قوی شوی برای هر جهتی که انتخاب می کنی که تا میدان به احساساتت می دهی که برات تصمیم بگیرد به این قوت نخواهی رسید و همچنان سرگردان و بلاتکلیف می مانی یا اینکه به طلاق کشیده می شوی اما بعدش آسیب و احساس تردید و پشیمانی می شود خوره جانت و ...... دیگر عواقب این عدم آمادگی و قوت


تاپیک با این جمع بندی قفل می شود