سلام.↳
احساس شما ودغدغه هاونگرانی هایی که داری رودرک میکنم .انسان در رنج وسختی آفریده شده.تقریباهمه انسانهای زنده در زندگیشون درحال دست وپنجه نرم کردن بامشکلات هستند،حتی عده ای عضوی ازخانوادشون دچاربیماری های صعب العلاج جسمی هستندکه توان حرکت خاصی ندارند اما توسط دیگران امورات زندگیشون میگذرد..
مهمترین اصلی که شما نیاز دارید اول آرامش هست دوم صبر.
پدرت مسئول رفتاروعملکردخودش هست.او به سرعت متوجه نگاه سرزنش آمیزشما میشود اما این چیزی نیست که او نیاز داشته باشد..شما میتوانیدبه اوپیشنهاد ترک از راه اصول صحیح مثل انجمنnaیا کلینیک های مجازوغیره رابازبانی نرم ومنطقی بدون طعنه وزخم زبان بدهید.وبهش وعده بدهید که دراین صورت ازش حمایت هم میکنید اگرنپذیرفت هم اوراسرزنش نکنید این سرزنش نکردن به معنی تأیید روال زندگی او ازطرف شمانیست...
امابه فرض اینکه پدرشما همین رویه رابخواهدادامه دهدو هیچ کاری از دست شمابرای درمان او ساخته نباشد.اورابه عنوان عضوی بیماربپذیرید وسعی کنید تنشهای روحی رابه حداقل برسانیدقضاوت،سرزنش،تحقیر، زخم زبان،ممنوع.
پدرت باعث ننگ وسرشکستگی وتحقیرشمادربرابر همسرآینده ودیگران هست ،اگرخودتان اینطوربه موضوع نگاه کنید. پدرت یک فردبیمارهست که باتوجه به شرایط گذشته ی خودبه اینجارسیده وبه عنوان یک انسان و یک پدرارزشمند هست، اگربه موضوع اینگونه نگاه کنید.
من میدونم زندگی بایک فردمعتاد چه رنجهای خاصی دارد اماشما میتوانیدباپذیرش این مسأله وباصبروخویشتن داری وپرهیزازخشم وسرزنش،وبدون تأییدنابجا بخشی ازمشکل راتخفیف بدهید وازطرف دیگر باشناسایی عوارض روحی وافسردگی های احتمالی برای افرادی که بافردمعتاد زندگی میکنند این عوارض روبه حداقل برسانیدوبرخودباوری واعتمادبه نفس خودکارکنید که تمام اینها نیازبه مهارت وتمرین ومثبت اندیشی دارد.
ازطرفی هرفرصتی پیش آمدمیتوانید به مقدارلازم وبجابه پدرخوداعتباروخودباوری وامیدبدهیدواورابه سمت درمان هدایت کنید شاید جرقه ی امیدبرای او هم زده شود.
امیدوارم موفق باشیدوپدرتون به سمت ترک ودرمان حرکت کند. .
علاقه مندی ها (Bookmarks)